“หัวหน้า พวกคุณจะไปฐานที่มั่นของทางการเพื่อจัดการคนคนนั้นหรือ?” ฟางซือเจี๋ยเอ่ยขึ้นกะทันหัน
“อืม หมอนั่นตามล่าฉันมานานขนาดนี้ ถึงเวลาสะสางกันสักทีแล้ว” หยางปินตอบเสียงเรียบ
“ก็ได้ ในเมื่อพี่ตัดสินใจแล้ว ฉันก็ไม่ห้าม แต่พวกพี่ต้องระวังตัวด้วย ช่วงนี้หม่า จงกั๋วขยายอิทธิพลอย่างหนักด้วยวิธีต่าง ๆ คาดว่าในมือเขามีผู้วิวัฒน์อยู่หลายหมื่นคนแล้ว”
“ภาพเหมือนของพวกพี่เคยถูกติดประกาศไว้ในฐานที่มั่น คนที่นั่นไม่น้อยน่าจะจำพวกพี่ได้ ตอนเข้าไปก็พรางตัวกันให้ดี”
“ได้” หยางปินพยักหน้า
“กลางฐานที่มั่นมีอาคารหลังใหญ่ นั่นคือที่พักของหม่า จงกั๋ว แต่ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ห้องไหน แถมที่นั่นยังมีเวรยามแน่นหนา ปกติไม่อนุญาตให้ใครเข้าใกล้ ถ้าพวกพี่คิดจะลงมือกับเขา คงยุ่งยากอยู่บ้าง”
“อีกอย่าง ตามข่าวลือ หม่า จงกั๋วมีผู้มีพลังพิเศษอยู่ข้างกายสามคน ฉันไม่รู้ว่าพลังของพวกนั้นคืออะไร แต่ได้ยินว่าฝีมือแข็งแกร่งมาก ถึงพวกพี่จะขึ้นไปถึงขั้นหกแล้ว ก็ยังต้องระวังไว้”
ฟางซือเจี๋ยเคยอยู่ในฐานที่มั่นมาก่อน จึงพอรู้สถานการณ์ภายในอยู่บ้าง
“หึ ๆ มีผู้มีพลังพิเศษด้วยก็ดี” หยางปินหัวเราะ “อย่างน้อยก็เป็นเรื่องดีสำหรับนาย”
“???”
ฟางซือเจี๋ยทำหน้างุนงง
“หึ ๆ รอพวกเรากลับมาแล้วนายก็จะรู้เอง” หยางปินตบไหล่ฟางซือเจี๋ยเบา ๆ โดยไม่พูดอะไรต่อ
แม้ฟางซือเจี๋ยจะสงสัย แต่ก็ไม่ได้ซักถาม