เกาะญี่ปุ่น...
ตอนหยางปินกับพวกขี่นกเพลิงมาถึงบริเวณใกล้เกาะญี่ปุ่น พวกเขาก็มองเห็นเงาสีแดงกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าอยู่บนเกาะแต่ไกล
หยางปินตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
“ออกมากันจริง ๆ ด้วย!”
“อย่าเพิ่งรีบบินเข้าไป บินวนดูก่อน” หยางปินเอ่ย
จากนั้นคนกลุ่มใหญ่ก็ขี่นกเพลิงบินวนอยู่แถวนั้นรอบหนึ่ง หยางปินพอจะประเมินสถานการณ์ได้แล้ว
“ดูจากจำนวนแล้ว น่าจะออกมากันเกือบหมด”
“อีกอย่าง... พวกมันน่าจะออกมาก่อนที่พลังปราณจะเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด พวกนี้แข็งแกร่งขึ้นอย่างน่ากลัว!”
“น่ากลัวแค่ไหน?” ทุกคนมองหยางปินอย่างสงสัย
“ต่ำสุดขั้น 19 สูงสุดขั้น 22 แถมพวกขั้น 22 ก็มีไม่น้อย ส่วนขั้น 23 มีหรือเปล่ายังไม่แน่ใจ ตอนนี้ยังไม่เจอ”
“หา... นี่มัน...!?”
“แข็งแกร่งขนาดนี้... สู้ไหวเหรอ?” ทุกคนเริ่มไม่มั่นใจ
ตอนนี้ฝั่งพวกเขามีหยางปินคนเดียวที่อยู่ขั้น 22 ส่วนคนอื่น ๆ ในหน่วยดาวร่วงอยู่ขั้น 21
ในหน่วยพิทักษ์นครดาวร่วง มีคนขั้น 20 อยู่ 10,000 คน ส่วนที่เหลืออีก 10,000 คนเพิ่งถึงระดับอวี้เหิง
นกเพลิง 20,000 ตัวก็อยู่แค่ขั้น 18-20 มีเพียงเสี่ยวหงที่อยู่ขั้น 21 ความต่างจากอีกฝ่ายไม่ใช่น้อย ๆ เลย
“ถึงจะสู้ไม่ไหวก็ต้องสู้ อสูรผิวแดงกลุ่มนี้เป็นทางลัดที่ดีที่สุดในตอนนี้สำหรับการเพิ่มพลังของพวกเราให้เร็วที่สุด” หยางปินกล่าวอย่างจริงจัง
“เมื่อกี้ฉันสังเกตการณ์จากระยะไกลแล้ว พวกมันยังใช้ชีวิตเป็นเผ่าเหมือนเมื่อก่อน แต่ละเผ่ามีตั้งแต่หลายหมื่นไปจนถึงแสนกว่าตัว”