หลังจากหยางปินกับพวกสังหารซอมบี้ขั้นเก้าเสร็จ ก็กลับฐานที่มั่นทันที
แต่พอทุกคนเดินมาถึงใต้ตึกที่พัก ก็พบคนกลุ่มหนึ่งขวางทางอยู่
เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้คนรอบข้างต่างหยุดดูเรื่องสนุก
“ดูท่ากองทหารรับจ้างหมาป่าป่าจะรังแกมือใหม่อีกแล้ว”
“ใช่สิ อาศัยว่าตัวเองแข็งแกร่ง มือใหม่ในเขตแปดคนไหนบ้างที่ไม่เคยถูกพวกนั้นรังแก”
“เฮ้อ ฝ่ายทหารก็ไม่คิดจะจัดการหน่อยหรือไง”
“กำลังส่วนใหญ่ของฝ่ายทหารทุ่มไปกับซอมบี้แล้ว จะมีเวลาที่ไหนมาจัดการเรื่องหยุมหยิมพวกนี้”
“อีกอย่าง พวกนั้นก็รู้จักขอบเขต ไม่เคยทำให้มีคนตาย ฝ่ายทหารก็เลยคร้านจะยุ่ง”
“ก็จริง แต่คราวนี้อาจไม่เหมือนเดิมนะ ได้ยินว่าพวกนี้เป็นผู้วิวัฒน์ขั้นหกกันหมด ถ้าพวกเขาเป็นพวกหัวแข็งล่ะก็ เราอาจได้ดูเรื่องสนุกก็ได้”
“เป็นขั้นหกแล้วจะยังไง มีแค่ 8 คนเอง ส่วนหน่วยหมาป่าป่ามีมากกว่า 300 คน ในนี้มีผู้วิวัฒน์ขั้นหกอยู่ยี่สิบกว่าคน พวกเขาไม่ขัดขืนก็แล้วไป แต่ถ้าขัดขืนก็มีแต่จะหาเรื่องเจ็บตัว”
“ก็ไม่แน่หรอก บางทีพวกเขาอาจมีผู้ใช้พลังพิเศษก็ได้ ทั้งทีมเป็นขั้นหกหมด ฉันรู้สึกว่าคงไม่ธรรมดา”
“ฮ่า ๆ งั้นก็คอยดูกันเถอะ พูดตามตรง ฉันอยากเห็นเหมือนกันว่ามีใครทำให้หน่วยหมาป่าป่าต้องเสียเปรียบได้บ้าง”
อีกด้านหนึ่ง คนจากหน่วยหมาป่าป่ากว่า 50 คนเดินมาหยุดตรงหน้าหยางปินกับพวก ชายหนุ่มที่เป็นหัวหน้ามองพวกเขาพลางพูดว่า “พวกนายคือทีมที่มาฐานที่มั่นเมื่อวาน แล้วทำตัวกร่างมากใช่ไหม”