ภายในกองบัญชาการของฐานที่มั่น...
“ท่านผู้บัญชาการ พวกเรากลับมาแล้ว!” ซุนเหล่ยพาหลิ่งเฟิงกับอีกคนเดินเร็ว ๆ เข้ามาในห้องบัญชาการ
“ลำบากกันแล้ว เป็นยังไงบ้าง ยึดพื้นที่ได้หรือยัง?”
“ยึดได้แล้วครับ!” ซุนเหล่ยตอบอย่างตื่นเต้น
“ครั้งนี้เราส่งทหารประจำการ 20,000 นายกับทหารกองหนุน 40,000 นาย รวมทั้งหมด 60,000 นาย โดยไม่ได้พกอาวุธปืนไปด้วยครับ!”
“กำจัดซอมบี้ไปได้กว่า 80,000 ตัว ในนั้นเป็นซอมบี้ขั้นแปด 1 ตัว ขั้นเจ็ด 4 ตัว และขั้นหกกว่า 300 ตัวครับ!”
“ดี! ดูเหมือนฝีมือของพวกทหารจะพัฒนาขึ้นกันมากแล้วนะ!” เซียวจ้านกล่าวอย่างพอใจ
“ก่อนหน้านี้ผมยังเป็นห่วงว่าเสบียงกระสุนที่ใกล้หมดจะกระทบกับการกวาดล้างครั้งต่อ ๆ ไป ตอนนี้ดูแล้วผมคงกังวลเกินเหตุไปเอง”
“กระสุนที่เหลือเก็บไว้ป้องกันเมืองก็แล้วกัน ต่อไปพวกนายออกไปข้างนอกไม่ต้องพกอาวุธปืนแล้ว”
“ครับ อาวุธปืนใช้ได้ผลดีกับซอมบี้ขั้นหกลงไป แต่กับพวกขั้นหกขึ้นไปแทบไม่มีประโยชน์ ตอนนี้ทหารประจำการของเราขั้นต่ำก็อยู่ขั้นห้าจุดสูงสุดแล้ว เหลือแค่ทหารกองหนุนบางส่วนที่เพิ่งขึ้นขั้นห้า แต่จัดการซอมบี้ขั้นห้าได้ไม่มีปัญหา ไม่จำเป็นต้องพกอาวุธปืนไปแล้วครับ”
“อืม ดีแล้ว จากนี้ก็เร่งยกระดับทหารกองหนุนที่เหลือทั้งหมดให้ถึงขั้นห้า ส่วนทหารประจำการต้องรีบเลื่อนขั้นไปขั้นหก!”
“รับทราบครับ!”
“ตอนนี้ซอมบี้ขั้นหกมีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ถ้าเป็นไปตามแนวโน้มนี้ อีกไม่นานไม่ถึงเดือน ทหารประจำการของเราก็อาจขึ้นขั้นหกกันหมด! ต้องถึงขั้นหกถึงจะเรียกว่าเริ่มก้าวเข้าสู่เส้นทางได้อย่างแท้จริง พวกเขาจะฝึกฝนด้วยตัวเองได้ ภาระของพวกเราก็จะเบาลงมาก!” เซียวจ้านกล่าวอย่างทอดถอนใจ