ในวันต่อ ๆ มา หยางปินและพวกออกสำรวจประเทศต่าง ๆ รอบหัวเซี่ยจนครบถ้วน
บางประเทศยังมีฐานที่มั่นหลงเหลืออยู่ แต่บางประเทศก็ล่มสลายหายไปท่ามกลางวันสิ้นโลกแล้ว
บางประเทศไม่มีฐานที่มั่น ทว่าก็ยังมีมนุษย์รอดชีวิตอยู่
ผู้รอดชีวิตเหล่านั้นกระจัดกระจายไปตามที่ต่าง ๆ คอยหลบหนีซอมบี้เพื่อเอาชีวิตรอด
เมื่อดูจากสถานการณ์ของประเทศเหล่านี้แล้ว หัวเซี่ยนับว่ามีสภาพดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา นอกจากจะพบสิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่าหลายตัวในประเทศเกาหลีแล้ว ประเทศอื่น ๆ ที่ผ่านมาก็ไม่พบพวกมันอีกเลย
พวกเขาพบผู้มีพลังพิเศษอยู่บ้าง หยางปินถ่ายโอนพลังของทุกคนไปให้สมาชิกหน่วยพิทักษ์นครดาวร่วงทั้งหมด
จะโทษหยางปินว่าโหดร้ายก็ไม่ได้ มนุษย์ล้วนเห็นแก่ตัว ในวันสิ้นโลก การเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองสำคัญที่สุด
วันที่สี่ หยางปินและพวกเดินทางมาถึงประเทศใหญ่อีกแห่งที่อยู่ใกล้หัวเซี่ย นั่นคือประเทศอาซาน
แม้พื้นที่ของประเทศนี้จะเทียบกับหัวเซี่ยไม่ได้ แต่ประชากรกลับเพิ่มขึ้นแซงหน้าหัวเซี่ยไปตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้
ทันทีที่หยางปินและพวกมาถึงประเทศอาซาน ภาพที่ปรากฏตรงหน้าก็คือฝูงซอมบี้แน่นขนัด
พื้นที่ประเทศมีไม่ถึงหนึ่งในสามของหัวเซี่ย แต่กลับมีประชากรมากกว่า ย่อมเห็นได้ว่าประเทศอาซานมีประชากรหนาแน่นเพียงใด
ยิ่งไปกว่านั้น สภาพโดยรวมของประเทศอาซานยังด้อยกว่าหัวเซี่ยมาก
เมื่อเป็นเช่นนี้ การช่วยเหลือผู้คนในประเทศอาซานจึงยากกว่าหัวเซี่ยมาก
อย่างไรก็ตาม ช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจนในประเทศอาซานนั้นชัดเจนอย่างยิ่ง สลัมมีผู้คนแออัด ส่วนเขตคนรวยกลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น
หลังวันสิ้นโลกมาเยือน เขตคนรวยของประเทศอาซานได้รับการช่วยเหลืออย่างรวดเร็ว และสร้างฐานที่มั่นขึ้นมาได้