「พี่ปิน จับไม่ได้เหรอครับ」หูเหวินเลี่ยงถามอย่างสงสัย
ไม่คิดเลยว่าพี่ปินจะมีวันที่พลาดด้วย เรื่องนี้ชวนประหลาดใจจริง ๆ
「ประเมินพลาดไป」หยางปินพูดอย่างจนใจ
เดิมทีตามแผนของเขา แค่ชกเจ้าตัวหัวหน้าให้บาดเจ็บหนัก แล้วพามันกลับไปที่ง้าวฟางเทียน พอถึงตอนนั้นตรึงกาลอวกาศก็น่าจะหมดเวลาพอดี จากนั้นเขากับหูเหวินเลี่ยงจะช่วยกันคุ้มกัน ส่วนลิงผอมก็เข้าควบคุมหัวหน้า แค่นี้ก็เรียบร้อย
แต่ใครจะคิดว่าเวลาของตรึงกาลอวกาศจะสั้นกว่าที่เขาคาดไว้ครึ่งวินาที
แม้จะมีแค่ครึ่งวินาที แต่ก็ทำให้แผนของเขาล้มเหลวทันที
「ทำไมถึงสั้นไปครึ่งวินาทีล่ะ」หยางปินสงสัย
เขาเหลือบมองฝูงนกสีแดงตัวใหญ่ที่อยู่ด้านบน ซึ่งมีจำนวนหลายหมื่นตัว
「หรือเป็นเพราะควบคุมสิ่งมีชีวิตมากเกินไป」
「สิ่งมีชีวิตมีจำนวนมากหรือแข็งแกร่งเกินไป เลยส่งผลต่อระยะเวลาของตรึงกาลอวกาศงั้นเหรอ」หยางปินครุ่นคิด ตอนนี้ดูเหมือนจะมีคำอธิบายนี้เพียงอย่างเดียว
「แล้วพี่ใหญ่ ตอนนี้เราจะทำยังไง」ลิงผอมถาม
「ไม่เป็นไร รอฉันฟื้นพลังสักพักแล้วค่อยไป เจ้าตัวนั้นโดนฉันอัดจนบาดเจ็บหนักแล้ว พอไปถึงก็จับได้เลย!」
「พี่ใหญ่ ไม่งั้นพวกเราสองคนรออยู่ข้างล่างไหม พี่จับมันลงมา เดี๋ยวผมควบคุมเอง」ลิงผอมพูดเสียงเบา
เห็นได้ชัดว่าสถานการณ์เมื่อครู่สร้างบาดแผลทางใจให้เขาไม่น้อย
หยางปินคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า
「พื้นอยู่ไกลเกินไป ฉันว่าถ้ายังลงไปไม่ถึงก็คงโดนพวกมันล้อมแล้ว」
ในเมื่อตรึงกาลอวกาศตรึงเป้าหมายได้เพียงหนึ่งวินาทีกว่า ๆ และใช้เคลื่อนย้ายพริบตาไม่ได้ ในเวลาสั้นแค่นั้นเขาหนีออกจากฝูงนกเพลิงไม่พ้น