เฉินห่าวกับพวกใช้เวลาครึ่งชั่วโมงขุดคริสตัลพลังจากนกเพลิงที่พวกเขาสังหาร รวมถึงตัวที่หยางปินสังหารมาตลอดทางออกมาจนหมด
ขณะที่กำลังนับจำนวนคริสตัลพลัง พวกเขาก็เห็นฝูงนกเพลิงสีแดงจำนวนมหาศาลบินตรงมาทางนี้อีกครั้ง
ทุกคนลุกขึ้นทันที ชักอาวุธออกมา แล้วจับจ้องไปทางนั้นอย่างระแวดระวัง
“ห่าวจื่อ นายว่าพวกนั้นจะเป็นหัวหน้ากับพวกที่ทำสำเร็จ แล้วพานกเพลิงพวกนี้กลับมาหรือเปล่า?” จ้าวคุนเอ่ย
“ก็เป็นไปได้ แต่ยังไงก็อย่าประมาท ระวังไว้ก่อนย่อมไม่เสียหาย”
“อืม”
เมื่อนกเพลิงบินเข้ามาใกล้ ทุกคนก็ผ่อนคลายลง
เพราะพวกเขามองเห็นหยางปินกับคนอื่น ๆ อยู่บนหลังนกเพลิงสองสามตัวที่บินนำหน้า
“ดูท่าจะสำเร็จแล้ว!” ทุกคนยินดีขึ้นมาเล็กน้อย
“ฮ่า ๆ หัวหน้าออกโรงทั้งที จะล้มเหลวได้ยังไง!”
ไม่นาน ฝูงนกเพลิงก็บินมาถึงและร่อนลงตรงหน้าพวกเขา หยางปินกับอีกสองคนกระโดดลงจากหลังนกเพลิง
“หัวหน้าเจ๋งสุด ๆ!”
ไอ้ดำรีบประจบเป็นคนแรก จากนั้นก็มองนกเพลิงสีแดงพวกนั้นตาเป็นประกาย
ต่อไปเวลาเดินทางก็ได้นั่งพาหนะเท่ ๆ แบบนี้ แค่คิดก็สะใจแล้ว
คนอื่น ๆ ก็มองนกเพลิงด้วยสีหน้าตื่นเต้นไม่แพ้กัน
มีตั้งเยอะ ต่อไปทุกคนก็จะมีพาหนะส่วนตัว ไม่ต้องเบียดกันสองคนต่อตัวแล้ว ต้องเลือกกันดี ๆ หน่อย
“ห่าวจื่อ ขุดคริสตัลพลังหมดหรือยัง?” หยางปินหันไปถามเฉินห่าว
“อืม หมดแล้ว! รวมตัวที่ฆ่ากันที่นี่กับที่นายจัดการมาตลอดทางก็มีทั้งหมดสามพันกว่าเม็ด กองอยู่ตรงนั้น” เฉินห่าวชี้ไปยังกองคริสตัลพลังที่วางอยู่บนพื้นไม่ไกล