“เจ้านี่ไม่เลวเลย สมกับเป็นปักกิ่งจริง ๆ ถึงกับประดิษฐ์ของแบบนี้ออกมาได้!” หยางปินมองอาวุธในมือด้วยสีหน้าประหลาดใจ
“หัวเซี่ยเป็นประเทศมหาอำนาจด้านการวิจัย ปักกิ่งในฐานะเมืองหลวงของหัวเซี่ยย่อมมีขีดความสามารถด้านการวิจัยที่ไม่อาจประเมินต่ำได้!” หลินอี้เฟยเดินเข้ามา เธอมองอาวุธในมือหยางปินด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน
“อานุภาพของเจ้านี่ไม่เบาเลย ฉันกะว่าน่าจะทำให้ผู้แข็งแกร่งขั้นเก้าบาดเจ็บหนักได้” เฉินห่าวเดินเข้ามาด้วย
เมื่อครู่เขาเพิ่งโดนยิงไปหนึ่งนัด จึงพอจะเข้าใจอานุภาพของอาวุธชนิดนี้แล้ว ถึงกับทำให้เขาเจ็บได้ขนาดนี้ แสดงว่าอาวุธชิ้นนี้เหนือกว่าปืนแบบเดิมทุกชนิดไปแล้ว
“ไม่แปลกใจเลยที่ปักกิ่งจะยึดเมืองใหญ่ที่มีประชากรกว่ายี่สิบล้านคนกลับคืนมาได้เร็วขนาดนี้” จ้าวคุนทอดถอนใจ
“อืม เอาเจ้านี่กลับไปลองศึกษา ดูว่าจะผลิตออกมาได้บ้างไหม แต่ของแบบนี้กินคริสตัลพลัง ฉันคิดว่าคริสตัลพลังหนึ่งก้อนคงยิงได้ไม่กี่นัด เปลืองไปหน่อย สู้เอาไปเพิ่มพลังตัวเองยังจะคุ้มกว่า”
“นั่นก็สำหรับพวกเรา ฐานที่มั่นใหญ่แบบปักกิ่งมีคริสตัลพลังขั้นสูงไม่พอสำหรับทุกคน บางครั้งคนที่ทำงานในตำแหน่งพิเศษก็ยังต้องใช้อาวุธแบบนี้ข่มขวัญ ส่วนเวลาออกไปฆ่าซอมบี้ ถ้ามีอาวุธแบบนี้ ผู้วิวัฒน์ขั้นต่ำก็ฆ่าซอมบี้ขั้นสูงได้” หลินอี้เฟยมองเรื่องนี้ได้ทะลุปรุโปร่งกว่าใคร
“อืม งั้นเอากลับไปให้ซือเจี๋ยศึกษาแล้วกัน!”