ไม่นาน ฝูงสัตว์ประหลาดมหาศาลก็พุ่งเข้าใส่ฐานที่มั่นอย่างบ้าคลั่ง
เซียวจ้านสีหน้าเคร่งขรึม ก่อนตะโกนเสียงดังว่า “สู้!”
สิ้นเสียงคำสั่ง เหล่าผู้วิวัฒน์ที่เตรียมพร้อมรบมานานก็พุ่งเข้าใส่ฝูงสัตว์กลายพันธุ์ทันที
เมื่อฐานที่มั่นใหญ่ทั้งสามแห่งรวมเป็นหนึ่ง จำนวนประชากรในนครจินหลิงก็ทะลุสิบล้านคน ผู้วิวัฒน์ระดับ 16 ขึ้นไปมีมากกว่าสามล้านคนแล้ว
ด้วยกำลังรบเช่นนี้ ย่อมไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวสัตว์ประหลาดพวกนี้
ทั้งสองฝ่ายปะทะกันในพริบตา
เมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดที่มีระดับสูงสุดไม่ถึงขั้นไคหยาง ผู้วิวัฒน์แห่งนครจินหลิงก็ราวกับเทพสวรรค์จุติลงมา เป็นการสังหารฝ่ายเดียวอย่างแท้จริง
ผู้วิวัฒน์เหล่านี้ไม่เคยสู้ได้อย่างสบายมือขนาดนี้มาก่อน ถึงกับเริ่มรู้สึกว่าสิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่าก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรนัก
“ฮ่า ๆ สิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่าพวกนี้อ่อนแอเกินไปหรือเปล่า พวกเขาคิดกับสิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่ามากเกินไปหรือเปล่า?”
“นั่นสิ ฝีมือแค่นี้ แค่ฉันใช้สกิลครั้งเดียวก็ฆ่าได้เป็นฝูงแล้ว ที่ผ่านมาพวกเรากังวลกันจนแทบไม่ได้นอนเปล่า ๆ”
“เพราะอย่างนี้ไง พวกเบื้องบนถึงชอบพูดให้เรื่องน่ากลัวเกินจริง สิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่าแบบนี้ ต่อให้มามากกว่านี้จะมีประโยชน์อะไร?”
“จะพูดแบบนั้นก็ไม่ได้ ในเมื่อพวกเบื้องบนกังวลขนาดนี้ แสดงว่าต้องมีเหตุผลของพวกเขา บางทีเราอาจบังเอิญเจอสิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่าที่อ่อนแอก็ได้”
“ฉันว่านะ พวกเบื้องบนคงกลัวว่าพอฆ่าซอมบี้หมดแล้ว พวกเราจะคิดทำอย่างอื่น เลยสร้างเรื่องสิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่ามาขู่เรา”