ระหว่างที่หยางปินปิดด่านฝึกฝน การต่อสู้ภายนอกยังคงดุเดือดไม่หยุด
แม้ผู้ที่อยู่ขั้นเทียนซูจะยังไม่ลงมือ แต่เมื่อการต่อสู้ยืดเยื้อ ความแค้นของทั้งสองฝ่ายก็ยิ่งฝังลึก ความโกรธพุ่งถึงขีดสุด
ยิ่งมีคนจำนวนมากได้รับผลประโยชน์จากการต่อสู้ สถานการณ์ก็ยิ่งถูกผลักดันจนถึงจุดเดือด
ตอนนี้ทุกอย่างเลยเถิดจนควบคุมไม่ได้แล้ว ต่อให้คิดจะหยุดก็หยุดไม่อยู่
เวลานี้เขตตะวันตกแทบถูกยึดครองไปแล้วครึ่งหนึ่ง เผ่าพันธุ์เกือบครึ่งถูกสัตว์ประหลาดกวาดล้าง
แต่หลังจากเผ่าพันธุ์ชั้นยอดลงมือ สัตว์ประหลาดที่บุกแดนกลางก็สูญเสียอย่างหนัก ถูกบีบให้ถอยกลับเข้าไปในป่าหลายครั้ง
จนถึงตอนนี้ ทั้งสองฝ่ายต่างก็ไม่ได้เปรียบเสียเปรียบกัน
แดนกลาง... ภายในโถงใหญ่ของเผ่าเซิ่ง...
“สืบพบแล้ว ตอนนี้พวกมนุษย์กลุ่มนั้นอยู่ในเขตตะวันออก!” หัวหน้าเผ่าเซิ่งเอ่ย
“เขตตะวันออก... ที่การต่อสู้บานปลายจนหยุดไม่อยู่ ก็เพราะเขตตะวันออกเริ่มปะทะกันก่อนสินะ” ชายชราคนหนึ่งขมวดคิ้ว
“ใช่ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนแรกพวกมนุษย์กลุ่มนี้ปรากฏตัวในเขตใต้ จากนั้นเผ่าต่าง ๆ ในเขตใต้กับสัตว์ประหลาดก็เปิดศึกกันขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย นั่นเป็นชนวนของสงครามครั้งนี้” หัวหน้าเผ่าเซิ่งกล่าว
“...”
“หมายความว่าตัวการที่ทำให้เกิดสงครามครั้งนี้ก็คือพวกมนุษย์กลุ่มนั้นหรือ?”
“ใช่ พูดให้ถูกคือสงครามครั้งนี้เกิดจากฝีมือพวกมนุษย์กลุ่มนั้นทั้งหมด”
“ไม่ใช่ว่าพวกนั้นมีแค่ขั้นเทียนจีหรอกหรือ? ทำไมถึงก่อเรื่องได้มากมายขนาดนี้?”
“ข่าวล่าสุดบอกว่า ในกลุ่มนั้นมีคนอยู่ขั้นเทียนเสวียน แถมความสามารถยังพิเศษมาก ทั้งล่องหนได้และใช้ทักษะมิติได้ ไม่แปลกที่พวกเขาจะก่อเรื่องได้มากมายขนาดนี้”
“ดูท่าพวกมนุษย์กลุ่มนี้คงมาแก้แค้น พวกเขาจงใจยุให้สัตว์ประหลาดกับพวกเราทำสงครามกัน หวังใช้สัตว์ประหลาดบั่นทอนกำลังของเรา”