เบื้องล่าง จ้าวคุนกับพวกยังคงฝืนต้านการโจมตีของฝูงซอมบี้อย่างยากลำบาก
เมื่อซอมบี้ขั้นห้าสามตัวเข้าร่วมการต่อสู้ สถานการณ์ของพวกเขาก็ย่ำแย่ลงอย่างมาก
จ้าวคุน หูเหวินเลี่ยง และจงหย่วนเซินรับมือกับซอมบี้ขั้นห้าสามตัว ส่วนไอ้ดำกับลิงผอมต้องเผชิญหน้ากับซอมบี้ขั้นสี่จำนวนมหาศาลที่รุมกระหน่ำ
พวกเขาถูกฝูงซอมบี้แยกออกจากกันนานแล้ว ทุกคนมีบาดแผลเต็มตัว
ไม่ใช่ว่าพวกเขาสู้ซอมบี้ขั้นห้าไม่ได้ แต่รอบด้านมีซอมบี้อยู่เต็มไปหมด นอกจากต้องรับมือกับซอมบี้ขั้นห้าแล้ว ยังต้องคอยป้องกันซอมบี้ตัวอื่นที่อยู่รอบข้างด้วย ตอนนี้ทุกคนจึงถูกกดดันจนแทบขยับตัวไม่ได้
หยางปินกับเฉินห่าวเห็นภาพตรงหน้าแล้วตกใจ รีบเข้าไปช่วยทันที
แต่พวกเขาอยู่ด้านหลังฝูงซอมบี้ หากคิดจะช่วย ก็ต้องฆ่าฝ่าฝูงซอมบี้เข้าไปให้ได้ก่อน
ทว่าซอมบี้มีถึงสี่ห้าพันตัว จะฝ่าพวกมันเข้าไปได้ง่าย ๆ ที่ไหน กว่าพวกเขาจะบุกไปถึง จ้าวคุนกับคนอื่น ๆ คงยืนหยัดต่อไม่ไหวแล้ว
จังหวะนั้นเอง ร่างของหยางปินพลันหายวับไป
ทันใดนั้น ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นด้านหลังซอมบี้ขั้นห้าที่กำลังต่อสู้กับจ้าวคุนอยู่เบื้องหน้า แล้วฟาดท่อนเหล็กใส่หัวมันจนแตกละเอียดในครั้งเดียว
ภาพที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้จ้าวคุนตะลึงงัน
เมื่อเห็นหยางปินปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า จ้าวคุนก็ถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ
เฉินห่าวที่อยู่ไกลออกไปก็เบิกตากว้างเช่นกัน
“นี่... เป็นพลังใหม่ของพี่ปินอีกอย่างเหรอ?”
“โคตรเท่!”
หยางปินเห็นจ้าวคุนยืนอึ้งก็ยิ้มให้ “อย่ามัวแต่ยืนงง รีบไปช่วยไอ้ดำกับพวกเขาเร็ว”
“อ๊ะ โอเค” จ้าวคุนพยักหน้า ก่อนรีบพุ่งไปทางไอ้ดำกับพวก