วิลล่ากลางฐานที่มั่นจินหลิง..
“พี่ห่าว พี่ใหญ่ไปแล้ว พวกเราจะไปทำอะไรกันดี?”
ไอ้ดำขยับเข้าไปหาเฉินห่าว ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง
“พี่ปินไม่ได้บอกแล้วเหรอว่าอยากทำอะไรก็ทำ จะพักอยู่บ้านก็ได้ หรือออกไปฆ่าซอมบี้ก็ได้”
“แต่ทำไมฉันรู้สึกว่าสายตาแกดูแปลก ๆ นะ เห็นพี่ปินไม่อยู่แล้วคิดจะก่อเรื่องหรือไง?” เฉินห่าวหรี่ตามองไอ้ดำ
“เป็นไปได้ยังไง! ผมเป็นเด็กดีขนาดนี้ จะไปก่อเรื่องได้ยังไง”
“ผมแค่ได้ยินว่ามีสถานบันเทิงแห่งหนึ่งในฐานที่มั่นนี้กำลังดัง เลยอยากไปดูหน่อย”
“ที่นี่มีสถานบันเทิงด้วยเหรอ? งั้นก็น่าไปดูจริง ๆ” ลิงผอมตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
“ได้ยินว่าที่นั่นมีสาวหลงผิดอยู่ไม่น้อย พวกนายสองคนอยากไปช่วยพวกเธอสินะ” จงหย่วนเซินมองทั้งคู่ด้วยสีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม
“ไม่มีสักหน่อย... พวกเราแค่อยากไปเปิดหูเปิดตา อีกอย่างหัวหน้าไม่ได้ให้พวกเรารวบรวมข่าวกรองหรือไง? ผมว่าแถวนั้นรวบรวมข่าวได้ง่ายแน่” ไอ้ดำกล่าวอย่างหนักแน่น
“พอแล้ว ไม่ต้องแก้ตัว อยากไปก็ไปสิ ฉันไม่ได้ห้ามสักหน่อย พี่ปินบอกแล้วว่าวันนี้ให้ทุกคนทำอะไรก็ได้ อยากไปไหนก็ไป” เฉินห่าวส่ายหน้า
เป็นอย่างที่คิด พอพี่ปินอยู่ พวกนี้ก็ทำตัวเรียบร้อยกันทุกคน แต่พอพี่ปินไม่อยู่ ธาตุแท้ก็เริ่มโผล่ออกมา
“ได้เลย พี่ห่าว พี่จะไปด้วยไหม?”
“ฉันไม่ไปหรอก จะพาเลี่ยงจื่อเดินเล่นแถวนี้”
“งั้นพวกเราไปก่อนนะ!”