สุ่ยหว่านเอ๋อร์มองหยางปินอย่างพูดไม่ออก คนคนนี้หน้าหนาได้ถึงขนาดนี้เชียว
สุดท้ายสุ่ยหว่านเอ๋อร์ก็พยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ฉันจะพยายามเกลี้ยกล่อมผู้นำเผ่าให้”
“แต่เผ่าของฉันยังพอมีอำนาจในดินแดนใต้ของทวีปชิงเซียว ถ้าผู้แข็งแกร่งจากดินแดนอื่นของทวีปชิงเซียวมาที่นี่ พวกเราก็คงช่วยอะไรไม่ได้”
“ดินแดนอื่นของทวีปชิงเซียวแข็งแกร่งมากเหรอ?” หยางปินถามอย่างสงสัย
“อืม ทวีปชิงเซียวมีห้าดินแดน คือ ตะวันออก ใต้ ตะวันตก เหนือ และกลาง ในบรรดานั้น ดินแดนใต้กับดินแดนตะวันตกค่อนข้างอ่อนแอ ส่วนดินแดนตะวันออกกับดินแดนเหนือแข็งแกร่งกว่ามาก ขณะที่ดินแดนกลางเป็นที่อยู่อาศัยของเผ่าพันธุ์ชั้นยอด พวกเขามีพลังเหนือกว่าสี่ดินแดนที่เหลืออย่างขาดลอย”
“ต่างกันขนาดนั้นเลยเหรอ!?” หยางปินอุทานด้วยความตกใจ
“อืม ทรัพยากรของทวีปชิงเซียวล้วนอยู่ในดินแดนกลาง พลังปราณที่นั่นก็เข้มข้นที่สุด ความแข็งแกร่งจึงแตกต่างกันมากเป็นธรรมดา”
“ผู้แข็งแกร่งที่สุดของดินแดนใต้กับตะวันตกอยู่ในขั้นเทียนจีขั้นห้า ส่วนดินแดนตะวันออกกับเหนือมีผู้แข็งแกร่งขั้นเทียนเสวียนแล้ว ส่วนดินแดนกลางน่ะ ถึงขั้นมีผู้แข็งแกร่งขั้นเทียนซูอยู่ด้วย”
“โห มีคนถึงขั้นเทียนซูด้วยเหรอ!?” หยางปินสะดุ้งตกใจ
“ดูเหมือนฉันจะประเมินทวีปชิงเซียวต่ำไปจริง ๆ”
“อืม ทวีปชิงเซียวใหญ่กว่าโลกของพวกคุณไม่รู้กี่เท่า แถมมีอยู่มานานมากแล้ว ย่อมมีผู้แข็งแกร่งอยู่มากมาย”
“แต่ผู้แข็งแกร่งขั้นเทียนซูแทบทั้งหมดกำลังเก็บตัวทำความเข้าใจขอบเขตที่สูงขึ้น หากไม่มีเรื่องสำคัญจริง ๆ พวกเขาจะไม่ปรากฏตัว แม้แต่พวกเราก็ยังไม่เคยเห็นผู้แข็งแกร่งขั้นเทียนซู ดังนั้นโอกาสที่พวกเขาจะมาที่นี่จึงมีไม่มาก”