หลังเหออวี่เสียชีวิต ไม่นานก็มีจุดแสงสองจุดลอยออกมาจากศีรษะของเขา พุ่งขึ้นสู่เบื้องบนอย่างรวดเร็ว
“สองจุด?” หยางปินชะงัก
แต่ไม่นานก็เข้าใจ จุดหนึ่งน่าจะเป็นพลังพิเศษแต่กำเนิดของเขา ส่วนอีกจุดคงเป็นทักษะที่ได้รับตอนขึ้นขั้นหก
หยางปินใช้เนตรหยั่งเห็นตรวจสอบ ไม่นานก็รู้ข้อมูลของจุดแสงทั้งสอง
พลังพิเศษแต่กำเนิดของเหออวี่เป็นพลังธาตุแสง ตอนนี้ปลุกทักษะขึ้นมาได้สองอย่าง คือกระบี่แสงกับโล่แสง
ส่วนทักษะที่เขาเลือกตอนขึ้นขั้นหกนั้นค่อนข้างไร้ประโยชน์ เป็นเพียงการได้ยินที่ดีขึ้น มิน่าล่ะหมอนี่ถึงไม่เคยใช้ตอนต่อสู้
ตอนนี้หยางปินควบคุมได้เพียงจุดแสงเดียวด้วยการควบคุมวัตถุ เขาจึงเลือกพลังพิเศษแต่กำเนิดทันที
จากนั้นหยางปินก็ควบคุมจุดแสงให้ลอยเข้าหาศีรษะของตัวเอง
ไม่นานจุดแสงก็ลอยมาหยุดตรงหน้าหว่างคิ้ว แต่ขณะที่กำลังจะหลอมรวมเข้ากับร่าง กลับเกิดแรงต้านอย่างรุนแรงจนไม่อาจหลอมรวมได้เลย
“เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ”
หยางปินไม่ได้แปลกใจ ก่อนหน้านี้เขาก็รู้สึกแล้วว่าคนเรามีพลังพิเศษแต่กำเนิดได้เพียงหนึ่งอย่าง ไม่อย่างนั้นเขาคงรวบรวมพลังพิเศษเป็นกองไว้กับตัวเองนานแล้ว
ถ้าเขาทำไม่ได้ เฉินห่าวกับคนอื่น ๆ ก็คงทำไม่ได้เช่นกัน
จากนั้นหยางปินก็หันไปมองหลิวเจี้ยน
“นอนลง!”
“อ้อ ได้”
หลิวเจี้ยนรีบนอนลงกับพื้น
หยางปินควบคุมจุดแสงให้ลอยไปยังหว่างคิ้วของเขา
แต่ในจังหวะที่จุดแสงกำลังจะหลอมรวมเข้ากับหว่างคิ้ว หลิวเจี้ยนกลับตัวสั่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน ราวกับกำลังทนความเจ็บปวดแสนสาหัส