เป็นไปตามที่หยางปินคาดไว้ ไม่นานการคุ้มครองแห่งปฐพีบนตัวอาถู่ก็เริ่มอ่อนกำลังลง เห็นได้ชัดว่ามันทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
เมื่อเห็นภาพนั้น หยางปินก็ตัดสินใจทิ้งอาถู่ทันที
เขาสั่งการพวกมันสองตัวแยกกัน ส่วนตัวเองใช้พลังควบคุมวัตถุแยกตราประทับบนร่างออกมา
ทันทีที่แยกตราประทับออก หยางปินก็เปิดใช้ตรึงกาลอวกาศอย่างฉับพลัน จากนั้นเคลื่อนย้ายพริบตาต่อเนื่องหลายครั้งจนหายไปจากบริเวณนั้น
ตรึงกาลอวกาศคงอยู่ไม่ถึงหนึ่งวินาที ทุกอย่างในบริเวณนั้นก็กลับเป็นปกติ คนที่กำลังต่อสู้กันอยู่ไม่ได้รับผลกระทบ ยังคงต่อสู้ต่อไป
ในจังหวะนั้นเอง หญิงผู้เป็นหัวหน้ากลุ่มพลันสัมผัสได้ถึงบางอย่าง จึงรีบมองไปยังจุดที่หยางปินเพิ่งอยู่
ทว่าตอนนี้จะยังมีเงาของหยางปินอยู่ที่ไหนอีก
“บัดซบ!” สีหน้าหญิงผู้เป็นหัวหน้ากลุ่มเปลี่ยนไป อีกฝ่ายหนีไปเป็นเรื่องที่เธอคาดไว้แล้ว แต่ไม่คิดว่าจะทำลายตราประทับของเธอได้ เรื่องนี้เกินคาดไปมาก
ขณะที่เธอกำลังจะตามไป หุ่นเชิดที่ถูกกดดันอยู่ฝ่ายเดียวกลับเลิกป้องกัน จากนั้นอุกกาบาตนับไม่ถ้วนก็พุ่งถล่มมาทางพวกเธอ
“หมอนี่รนหาที่ตายหรือไง” สีหน้าหญิงสาวเคร่งขรึมลง
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับอุกกาบาตของอีกฝ่าย พวกเธอกลับไม่กล้ารับตรง ๆ ต่างแยกย้ายกันหลบหนี
พอพวกเธอขยับตัว ทักษะพายุที่เคยควบคุมอาต๋ายไว้ก็พังทลายลงทันที
ร่างของอาต๋ายพุ่งออกไปในพริบตา หมัดหนึ่งกระแทกเข้าที่ศีรษะของหญิงสาวซึ่งยังไม่ทันตั้งตัว