สิ้นเสียงหม่า จงกั๋ว เหล่าผู้วิวัฒน์รอบด้านก็พุ่งเข้าโจมตีหยางปินอีกครั้ง
หยางปินเคลื่อนย้ายพริบตาไปอยู่ข้างหม่า จงกั๋ว ก่อนฟาดกระบองลงไปอีกหน
แต่คราวนี้หม่า จงกั๋วเตรียมตัวไว้แล้ว เถาวัลย์หลายเส้นผุดขึ้นจากพื้นในพริบตา พันรอบตัวเขาเอาไว้
“ปัง...”
แท่งเหล็กของท่อนเหล็กยกน้ำหนักกระแทกใส่เถาวัลย์จนขาดสะบั้น หม่า จงกั๋วถอยหลังไปหลายก้าวอีกครั้ง
“ให้ตายสิ ใช้แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ?”
หยางปินประหลาดใจไม่น้อย ต้องยอมรับว่าหม่า จงกั๋วคนนี้หัวไวไม่เบา
ขณะนั้นเอง การโจมตีจากเหล่าผู้วิวัฒน์ขั้นห้ารอบด้านก็ถาโถมเข้าใส่เขาในพริบตา
ไม่มีทางเลือก หยางปินจึงต้องเคลื่อนย้ายพริบตาหลบไป
เพิ่งหลบพ้น เหล่าผู้วิวัฒน์ก็ล้อมเขาไว้แน่นอีกครั้ง
“หมอนี่ฆ่าไม่ง่ายจริง ๆ” หยางปินถอนหายใจ
“คราวหน้าคงต้องหาพลังพิเศษที่โจมตีหนัก ๆ มาใช้แล้ว!”
จากนั้นหยางปินก็เคลื่อนย้ายพริบตาไปอยู่ฝั่งหวังเจิ้นหง ทิ้งคำพูดชวนงุนงงไว้ที่เดิม
“ฝากด้วย จำไว้ว่าผู้วิวัฒน์พลังแสงคนนั้นเก็บไว้ให้ซือเจี๋ย อย่าฆ่าเขา!”
หม่า จงกั๋วยังงุนงงอยู่ จู่ ๆ ก็รู้สึกใจหายวาบ ก่อนกลิ้งหลบไปด้านข้างทันที
“ฉึก...”
แขนข้างหนึ่งลอยละลิ่วขึ้นไป แม้หม่า จงกั๋วจะตอบสนองได้รวดเร็ว แต่ก็ยังถูกฟันแขนขาดไปข้างหนึ่ง
“ท่านนายกเทศมนตรี!!!”
คนรอบข้างต่างตกตะลึง...
“มีผู้วิวัฒน์ล่องหนอยู่ คุ้มกันท่านนายกเทศมนตรี!”
ทุกคนรีบล้อมหม่า จงกั๋วไว้ทันที แล้วกวาดตามองรอบด้านอย่างระแวดระวัง
ผู้วิวัฒน์พลังน้ำยกมือขึ้น เตรียมใช้ม่านน้ำ