“ขั้นเทียนซู!?” หยางปินเบิกตากว้าง มองสัตว์ร้ายด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ
“นายบอกว่าอาต๋าย... หลิงหยวนตอนยังมีชีวิตอยู่เป็นขั้นเทียนซู!?”
“มีปัญหาอะไรหรือ?”
“มะ... ไม่มีปัญหาอะไรครับ” หยางปินกลืนน้ำลาย
ในเมื่อสัตว์ร้ายตัวนี้อยู่ขั้นเทียนซู ถ้าอาต๋ายที่สนิทกับมันมากจะอยู่ขั้นเทียนซูด้วย ก็ดูจะเข้าใจได้
แต่พอคิดว่าอาต๋ายเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นเทียนซู ร่างกายของหยางปินก็อดสั่นด้วยความตื่นเต้นไม่ได้
คราวนี้ได้กำไรยับเลย!
มิน่าล่ะร่างกายของอาต๋ายถึงแข็งแกร่งขนาดนี้ แม้แต่ต้าหนิวขั้นเทียนเสวียนระดับสองยังทำอะไรไม่ได้ ที่แท้ก็เป็นเพราะอยู่ขั้นเทียนซูนี่เอง
ผนึกทำได้แค่ผนึกพลังกับทักษะของมัน แต่ร่างกายยังคงเป็นร่างกายขั้นเทียนซู แล้วต้าหนิวขั้นเทียนเสวียนระดับสองจะทำอันตรายร่างกายขั้นเทียนซูได้อย่างไร
แต่ไม่นานหยางปินก็กลับสู่ความเป็นจริง
อาต๋ายเคยอยู่ขั้นเทียนซูก็จริง แต่ตอนนี้พลังกับทักษะถูกผนึกไว้หมดแล้ว พลังต่อสู้จึงแข็งแกร่งกว่าขั้นเทียนจีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น หากแก้ปัญหาเรื่องผนึกไม่ได้ ก็ยังใช้ได้แค่ระดับขั้นเทียนจีอยู่ดี
คิดถึงตรงนี้ หยางปินก็หันไปมองสัตว์ร้ายด้วยรอยยิ้ม “เอ่อ... ไม่ทราบว่าผมควรเรียกคุณว่าอะไรครับ?”
จนถึงตอนนี้เขายังไม่รู้เลยว่าสัตว์ร้ายตัวนี้ชื่ออะไร
รูปร่างของมันคล้ายสิงโต มีเขากวางสองเขาบนหัว และยังมีดวงตาตั้งตรงอยู่กลางหน้าผาก ดูน่าเกรงขามอย่างยิ่ง