ยามค่ำคืน หน่วยดาวร่วงกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง พวกเขาเชิญพ่อครัวฝีมือดีมาทำอาหารมื้อค่ำชุดใหญ่
「ซือเจี๋ย พวกเราจะออกจากนครดาวร่วงไปปักกิ่งกันพรุ่งนี้แล้วนะ!」หยางปินหันไปบอกฟางซือเจี๋ย
「อืม」ฟางซือเจี๋ยพยักหน้า ไม่ได้รู้สึกแปลกใจแต่อย่างใด
「ปักกิ่งไม่เหมือนที่อื่น ถึงพวกนายจะแข็งแกร่ง แต่ก็ต้องระวังตัวไว้ ถ้าจำเป็น ผู้วิวัฒน์ขั้นเก้า 29,000 คนในนครดาวร่วงพร้อมเดินทางไปช่วยได้ทุกเมื่อ!」
「ฮ่า ๆ ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น นายตั้งใจพัฒนานครดาวร่วงให้ดีก็พอ ไม่ต้องห่วงพวกเรา!」หยางปินหัวเราะ
จากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์ดาวเทียมออกมาจากแหวนมิติ แล้วยื่นให้ฟางซือเจี๋ย
「เอาโทรศัพท์ดาวเทียมเครื่องนี้ไว้กับนายก่อน ตอนนี้มีแค่เครื่องเดียว เดี๋ยวฉันไปปักกิ่งแล้วค่อยหาอีกเครื่อง แบบนี้จะได้ติดต่อกันได้ตลอด」
「ดีเลย」ฟางซือเจี๋ยรับไปด้วยความยินดี
ทุกคนพูดคุยกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะแยกย้ายกลับห้องของตัวเอง
หยางปินให้ลิงผอมกำชับหัวหน้าลิงขาวให้พวกมันดูแลฐานที่มั่นให้ดี และคอยควบคุมลิงขาวตัวอื่น ๆ อย่าให้ก่อเรื่อง
ข้อดีของการควบคุมพวกมันได้ก็คือ หัวหน้าลิงขาวจะทำตามคำสั่งของลิงผอมอย่างเคร่งครัด
เพราะอย่างนั้น ต่อให้ต้องเสียเวลา หยางปินก็ยังรอจนควบคุมหัวหน้าลิงขาวได้ก่อนจึงค่อยจากไป
ไม่อย่างนั้น หากพวกเขาไม่อยู่แล้วลิงขาวไม่กี่ตัวนี้เกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมา นครดาวร่วงทั้งเมืองคงได้เดือดร้อนกันหมด
เช้าตรู่วันต่อมา สัตว์ขี่บินได้ร่างยักษ์ห้าตัวทะยานออกจากนครดาวร่วง มุ่งหน้าไปยังที่ไกลลิบ
ผู้คนในนครดาวร่วงเห็นภาพนั้นแล้วต่างเผยสีหน้าอิจฉาใฝ่ฝัน
พวกเขารู้ว่าเจ้าเมืองกับพรรคพวกกำลังจะออกไปก่อเรื่องอีกแล้ว