ข้างนอก...
หลังจากหยางปินเข้าไป ทุกคนต่างใจคอไม่ดี
เมื่อต้องเผชิญกับสิ่งที่ไม่รู้จัก ต่อให้พวกเขาจะมั่นใจในตัวหยางปินแค่ไหน ก็อดกังวลไม่ได้
เวลาผ่านไปทีละวินาที สีหน้ากังวลของทุกคนก็ยิ่งหนักขึ้น
“ข้างในจะมีอันตรายจริง ๆ หรือเปล่า” หลินอี้เฟยถามอย่างกังวล
“วางใจเถอะ กระต่ายตัวนั้นยังมีชีวิตอยู่ น่าจะไม่มีอันตรายอะไร” ลิงผอมปลอบ
“ก็ไม่แน่หรอก เผื่อกระต่ายตัวนั้นแค่โชคดีล่ะ” ไอ้ดำเอ่ยขึ้น
แต่พอพูดจบก็พบว่าทุกคนกำลังจ้องเขาเขม็ง ถึงได้รู้ตัวว่าพูดผิดอีกแล้ว จึงรีบก้มหน้า
ในตอนนั้นเอง อากาศเบื้องหน้าบิดเบี้ยว ร่างของหยางปินปรากฏขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะร่วงลงไปทางเชิงเขาอย่างรวดเร็ว
โชคดีที่เขาได้สติกลางทาง ใช้การเคลื่อนย้ายพริบตาไปปรากฏตัวตรงขอบหน้าผา
“เฮ้อ... ทางเข้าออกมิติอะไรนี่ ทำไมถึงไปโผล่กลางอากาศเหนือหน้าผาได้ หลอกกันชัด ๆ” หยางปินบ่น
ถ้าเขาใช้การเคลื่อนย้ายพริบตาไม่ได้ ตกจากที่สูงขนาดนี้ ต่อให้ไม่ตายก็คงบาดเจ็บสาหัส
“หัวหน้า กลับมาแล้ว!”
พอเห็นหยางปินปรากฏตัว ทุกคนก็เผยสีหน้าตื่นเต้นออกมา
“หัวหน้า ข้างในมีอะไรหรือ มีสมบัติอะไรบ้างไหม” ไอ้ดำถามอย่างร้อนใจ
“ใช่แล้วหัวหน้า ข้างในเป็นยังไงบ้าง” คนอื่น ๆ ต่างก็สงสัยใคร่รู้
“ข้างในอาจไม่เหมือนที่พวกคุณคิดก็ได้ ไปเถอะ เข้าไปดูเองแล้วจะรู้”