ขณะที่หยางปินกับพวกกำลังต่อสู้ดุเดือดกับสิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่ากลุ่มหนึ่ง โลกสีครามทั้งใบก็แทบตกอยู่ในความโกลาหล
เมื่อสิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่าทยอยออกมาจากรอยแยกมิติไม่ขาดสาย เพียงช่วงเช้าไม่กี่ชั่วโมง ทั่วทั้งโลกสีครามก็เต็มไปด้วยเงาร่างของพวกมัน
ไม่นาน สิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่าต่างมิติก็พบกัน จากนั้นการต่อสู้ครั้งใหญ่ก็ปะทุขึ้นตามสถานที่ต่าง ๆ
กล่าวได้ว่า ณ เวลานี้ โลกสีครามทั้งใบกำลังสู้รบกันอยู่
หลงจ้านกั๋วกับคนอื่น ๆ มองภาพที่ศูนย์ดาวเทียมส่งกลับมา แต่ละคนหนังศีรษะชาวาบ รู้สึกประหนึ่งเป็นเรือลำน้อยกลางพายุคลั่ง พร้อมถูกคลื่นซัดกระทบได้ทุกเมื่อ
แต่หลงจ้านกั๋วกับคนอื่น ๆ ล้วนเป็นผู้นำของหัวเซี่ย จิตใจแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ไม่ได้ตื่นตระหนก กลับวิเคราะห์ความแข็งแกร่งของสิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่าผ่านการต่อสู้ของพวกมัน พร้อมบันทึกข้อมูลต่าง ๆ อย่างเป็นระบบ
เท่าที่ทราบ ขณะนี้มีรอยแยกมิติ 24 แห่งในเขตหัวเซี่ย ในจำนวนนี้ 11 แห่งไม่มีสิ่งมีชีวิตออกมา คาดว่าน่าจะเหมือนฐานที่มั่นปักกิ่ง ภายในไม่มีสิ่งมีชีวิตอยู่
เป็นไปได้เช่นกันว่าข้างในมีสิ่งมีชีวิต เพียงแต่ยังไม่ออกมา
ส่วนรอยแยกมิติอีก 13 แห่ง มีสิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่าหลากหลายชนิดออกมา จำนวนมากบ้างน้อยบ้าง
บางกลุ่มออกมากันเป็นฝูง บางกลุ่มมีเพียงสองสามตัว
สิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่าเหล่านี้มีรูปร่างแตกต่างกันไป มีทั้งสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์และสัตว์กลายพันธุ์นานาชนิด
ตอนที่พวกมันเพิ่งปรากฏตัว ไม่มีใครรู้ว่าพวกมันแข็งแกร่งเพียงใด
แต่เมื่อพวกมันเริ่มต่อสู้ หลงจ้านกั๋วกับคนอื่น ๆ ก็ประเมินพลังของพวกมันได้จากความเสียหายที่เกิดขึ้น
ผลลัพธ์มีทั้งดีและร้าย
บางตัวแข็งแกร่งเกินกว่าที่พวกเขาคาดคิด บางตัวมีพลังพอ ๆ กับพวกเขา และยังมีบางตัวที่อ่อนแอกว่าพวกเขาเสียอีก
