มองโกเลียใน...
เหนือทุ่งหญ้ากว้างสุดลูกหูลูกตา
เหล่ายอดฝีมือเผ่าปีกกลุ่มหนึ่งกำลังลอยอยู่กลางอากาศ พวกเขาจ้องฝูงซอมบี้ด้านล่างด้วยสีหน้าประหลาดใจ
เดิมทีพวกเขาบินมาทางนี้เพียงเพราะอยากลองเสี่ยงดู จากเบาะแสที่พบ ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้หนีมาทางนี้
แต่ไม่คิดเลยว่าเมื่อบินมาถึง จะพบว่าซอมบี้ที่นี่มีรูปร่างหน้าตาคล้ายกับเป้าหมายที่พวกเขากำลังตามหา
แม้ดวงตาจะเป็นสีแดงคล้ำแบบเฉพาะของซอมบี้ แต่ด้านอื่นแทบไม่ต่างกันเลย
สิ่งนี้ทำให้พวกเขามองเห็นความหวังขึ้นมาทันที บางทีเบาะแสนั้นอาจซ่อนอยู่ที่นี่ก็ได้
ท่านผู้บัญชาการเผ่าปีกยื่นคำขาดครั้งสุดท้ายมาแล้ว หากยังหาไม่พบ พวกเขาทุกคนต้องตาย
“จะรายงานท่านผู้บัญชาการเผ่าปีกไหม?” ยอดฝีมือเผ่าปีกคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
“ยังหาใครไม่เจอเลย จะรายงานไปให้โดนด่าหรือไง?”
“เอ่อ ผมกลัวว่าคนแค่นี้จะจัดการอีกฝ่ายไม่ไหว”
“เราไม่จำเป็นต้องจัดการพวกนั้นให้ได้ รอเจอคนแล้วค่อยไปรายงานก็ยังไม่สาย”
“ซอมบี้พวกนี้ไม่แน่ว่าจะเป็นพวกเดียวกับคนกลุ่มนั้น บางทีอาจแค่หน้าตาคล้ายกันก็ได้”
“พวกนั้นไม่ได้บอกหรือว่าคนกลุ่มนั้นมาจากโลกอื่นเหมือนเรา? แต่ซอมบี้พวกนี้ดูยังไงก็เป็นคนพื้นเมือง”
“มนุษย์หน้าตาคล้ายกันก็เป็นเรื่องปกติ ถ้าไม่มีเบาะแสชัดเจนแล้วไปรายงานท่านผู้บัญชาการเผ่าปีก คราวนี้คงไม่จบแค่โดนด่าหรอก”
“ก็ได้ พูดถูก งั้นตอนนี้เราไปหาฐานที่มั่นของมนุษย์กันไหม?”
“อืม หาฐานที่มั่นของมนุษย์ก่อน น่าจะได้ข้อมูลจากปากพวกเขาบ้าง”