ณ ใจกลางฐานที่มั่น หลงจ้านกั๋วและคนอื่น ๆ เห็นว่าฝ่ายตรงข้ามไม่ได้เข่นฆ่าผู้คนอย่างบ้าคลั่ง ในที่สุดก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
แม้จะมีสมาชิกกองกำลังพิทักษ์เมืองตายไปหลายสิบคน แต่เมื่อเทียบกับการถูกสังหารหมู่ทั้งเมืองแล้ว ความสูญเสียนี้นับว่าเบาที่สุดแล้ว
สิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาแตกต่างจากสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่ฝึกฝนด้วยคริสตัลพวกนั้น
อย่างอสูรผิวแดงที่ก่อนหน้านี้ไปถึงม่อตู ก็เข่นฆ่าผู้คนอย่างบ้าคลั่ง เพราะมนุษย์เป็นอาหารของพวกมัน
ส่วนผู้แข็งแกร่งเผ่าปีกหรือผู้แข็งแกร่งเผ่าหลิงหินที่พวกเขาเคยพบก่อนหน้านี้ ล้วนฝึกฝนแผนภาพดวงดาว ไม่ได้กินมนุษย์เป็นอาหาร สำหรับพวกเขาแล้ว การฆ่ามนุษย์ไม่ได้ประโยชน์อะไร โดยทั่วไปจึงไม่เข่นฆ่าผู้คนโดยไม่มีเหตุผล
แน่นอนว่าถ้าไม่เชื่อฟัง พวกเขาก็ไม่ลังเลที่จะฆ่า
พวกเขาชอบกดขี่มนุษย์ บังคับให้มนุษย์เป็นบ่าวคอยรับใช้ เพื่อแสดงฐานะอันสูงส่งเหนือผู้ใด
หลงจ้านกั๋วและคนอื่น ๆ จึงยอมรับความจริงข้อนี้
เป็นบ่าวก็เป็นไป ขอแค่ถ่วงเวลาไว้ได้ก็พอ
หลงจ้านกั๋วจัดคนเตรียมอาหารดี ๆ ให้พวกเขาไปพลาง โทรศัพท์หาหยางปินไปพลาง
ตอนนี้หยางปินยังอยู่ระหว่างเดินทางมา
พอได้ยินสถานการณ์จากหลงจ้านกั๋ว หยางปินก็โล่งใจขึ้นมาเช่นกัน
ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ได้เข่นฆ่าผู้คนอย่างบ้าคลั่ง ก็ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนขนาดนั้น
แน่นอนว่าเรื่องนี้ก็เร่งไม่ได้เหมือนกัน
อีกฝ่ายมีมากกว่าสิบคน แถมยังบินได้ทุกคน เขาไม่มั่นใจว่าจะจับพวกนั้นไว้ได้ทั้งหมด