ระหว่างที่หยางปินพัวพันกับฝูงนกยักษ์สีแดงจำนวนมหาศาล เฉินห่าวกับพวกซ่อนตัวอยู่ในถ้ำหินแห่งหนึ่ง แน่นอนว่าถ้ำนี้เป็นจงหย่วนเซินขุดขึ้นมา
หลังเห็นหยางปินพาฝูงนกยักษ์สีแดงบินจากไป เฉินห่าวก็ล่องหนออกมาทันที มุ่งหน้าไปยังจุดที่พวกเขาต่อสู้กันเมื่อครู่
บนพื้นมีซากนกยักษ์สีแดงนอนเกลื่อนอยู่กว่าร้อยตัว ทั้งหมดเป็นฝีมือหยางปินที่เพิ่งสังหารไป
เฉินห่าวไม่ลังเล ชักมีดสั้นออกมาเคลือบแสงดำ แล้วลงมือผ่ากะโหลกเก็บคริสตัลอย่างรวดเร็ว คล่องแคล่วชำนาญ ความเร็วมือเต็มพิกัด!
คริสตัลถูกควักออกมาใส่กระเป๋าทีละเม็ดอย่างรวดเร็ว
คริสตัลที่นี่มีตั้งแต่ขั้น 15 ถึง 17 แต่หยางปินเลือกฆ่าเป็นตัว ๆ ไป ดังนั้นคริสตัลขั้น 15 จึงมีสัดส่วนมากกว่า
เมื่อเก็บคริสตัลจากซากทั้งหมดเสร็จ เฉินห่าวก็รีบกลับไปยังถ้ำหินพร้อมคริสตัล
“เป็นไงบ้าง พี่ห่าว? หัวหน้าฆ่านกยักษ์สีแดงขั้น 15 ไปกี่ตัว?” ทุกคนพากันเข้ามาล้อม
สำหรับพวกเขา คริสตัลขั้น 15 มีค่ากว่าคริสตัลขั้น 16 หรือ 17 เสียอีก
“ไม่น้อยเลย น่าจะมีคริสตัลขั้น 15 อยู่แปดเก้าสิบเม็ด พอให้พวกเราหลายคนขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของขั้น 15 ได้! รวมกับคริสตัลขั้นสูงที่พี่ปินแบ่งไว้ให้ พวกเราก็จะไปถึงระดับอวี้เหิงได้เลย!” เฉินห่าวพูดอย่างตื่นเต้น
“เยี่ยมเลย รีบเพิ่มพลังแล้วไปช่วยหัวหน้ากันเถอะ เมื่อกี้เห็นหัวหน้าถูกฝูงนกยักษ์สีแดงไล่จนแทบแย่” ลิงผอมพูด
“จริง ตั้งแต่ออกจากแดนมิติว่างเปล่านครจินหลิงมา ก็ไม่เคยเห็นหัวหน้าตกอยู่ในสภาพทุลักทุเลขนาดนี้เลย!”