“ไม่ได้หรอก เสี่ยวชิงอุตส่าห์หาคริสตัลพลังเม็ดนี้มาให้ฉันอย่างยากลำบาก จะยกให้แกได้ยังไง” ลิงผอมปฏิเสธทันที
“เจ้าลิง เราเป็นพี่น้องกันมาตั้งกี่ปี แกดูสิ ฉันยังยกหุ่นเชิดขั้นเทียนจีระดับห้าให้แกเลย ขอคริสตัลพลังเม็ดเดียวจากแก คงไม่เกินไปหรอกมั้ง” ไอ้ดำเกลี้ยกล่อมอย่างอดทน
“อะไรคือยกให้ฉันกัน พี่ใหญ่บอกชัด ๆ ว่าพลังธาตุไฟของแกกับพลังไม้ของเสี่ยวชิงข่มกัน ถึงได้ให้ฉันเป็นคนสร้างหุ่นเชิดต่างหาก” ลิงผอมไม่ได้หลงกลได้ง่าย ๆ
“ไอ้ลิงเวร แกจะให้หรือไม่ให้ ถ้าไม่ให้ก็อย่าหาว่าพี่จะจับแกไปย่างกิน!” พอใช้ไม้อ่อนไม่ได้ ไอ้ดำก็เริ่มใช้ไม้แข็ง
“ฉันไม่กลัวหรอก ฉันมีเสี่ยวชิง แกสู้ฉันไม่ได้หรอก” ลิงผอมพูดอย่างได้ใจ
“...”
ไอ้ดำกัดฟันกรอดด้วยความโมโห แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
จังหวะนั้นเอง หูเหวินจิ้งเดินเข้ามาพอดี “เจ้าลิง ไม่งั้นยกคริสตัลพลังเม็ดนี้ให้พี่เถอะ แกไม่ได้ชอบเหยาหยาวเหรอ เดี๋ยวพี่ช่วยเป็นแม่สื่อให้เอาไหม?”
หูเหวินจิ้งเองก็ไม่มีศพคืนชีพขั้นเทียนจีระดับห้า และยังไม่ได้คริสตัลพลังมาเช่นกัน เธอจึงไม่อยากให้ลิงผมอนได้เลื่อนขั้นเทียนจีก่อน
“จริงเหรอ!?” พอได้ยินหูเหวินจิ้งพูด ดวงตาของลิงผอมก็เป็นประกายทันที
“จริงสิ พี่กับเหยาหยาวก็สนิทกันดี” หูเหวินจิ้งยิ้ม
“ได้เลย พี่จิ้ง งั้นคริสตัลพลังเม็ดนี้ให้พี่นะ อย่าลืมช่วยพูดให้ฉันดูดีด้วยล่ะ” ลิงผอมยื่นคริสตัลพลังให้หูเหวินจิ้งอย่างตื่นเต้น
เห็นภาพนั้นแล้ว ใบหน้าที่ดำอยู่แล้วของไอ้ดำก็ยิ่งดำคล้ำกว่าเดิม