ทะลุมิติรัว: นางรองจอมเอาแต่ใจ แต่สวยจริง

ตอนที่ 12 สาวงามโหดร้ายเห็นแก่ตัว × ท่านชายวงการคนสำคัญเมืองหลวงที่หลงลืมความทรงจำ (12)

7 นาที· 1.5K คำ

ความคิดเห็นใต้โพสต์มีนับไม่ถ้วน และยังเพิ่มขึ้นทุกวินาที

[โอ้โห หน้าตาระดับเทพอะไรขนาดนี้ รับรักผมทีเถอะ]

[ขอถามหน่อย ตอนหนี่วาสร้างมนุษย์ นางไม่ได้คิดว่าฉันเป็นมนุษย์ใช่ไหมเนี่ย?]

[ขอถามหน่อยครับ สาวในรูปมีแฟนหรือยังครับ? ถ้ามีแล้วจะรังเกียจไหมถ้ามีแฟนเพิ่มอีกคน? เบอร์ติดต่อผมคือ 139xxxx4536]

[ขอโทษครับ เบอร์ข้างบนเลิกใช้แล้ว พี่สาวคนสวย นี่เบอร์ใหม่ผม 151xxxx0247]

[sorry เบอร์ข้างบนยกเลิกไปหมดแล้ว แอดเบอร์นี้แทนได้เลย——]

[ทำไมในคอมเมนต์มีแต่คนมาหยอด ไม่มีใครส่งทิชชู่ให้บ้างเลย สองคนนี้เป็นใครกันแน่? มีใครช่วยสนองความอยากรู้อยากเห็นของสาวน้อยคนนี้ได้ไหม]

……

“เยว่เยว่ เยว่เยว่! รีบดูเร็ว! ขึ้นกำแพงคำสารภาพจริง ๆ ด้วย ตอนนี้คนทั้งมหาวิทยาลัยพูดถึงกันจนลือกระฉ่อนไปหมดแล้ว!”

ตอนนี้ซูเยว่อี้รู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง เธอไม่คิดเลยว่าหยวนอวิ๋นจะเมินข้อความของเธอ นี่หมายความว่ายังไง?

หรือผู้ชายคนนั้นเป็นคนที่เปิดเผยไม่ได้ เธอเลยกระดากปากที่จะพูดถึง?

ถึงอย่างนั้นก็ไม่ควรถึงขั้นไม่ตอบข้อความกันสิ

วันนี้หยวนอวิ๋นยัยโง่นั่นทำไมถึงยิ่งหลุดจากการควบคุมของเธอไปทุกที

เมื่อได้ยินเสียงเพื่อนร่วมห้องร้องอย่างตื่นเต้น ซูเยว่อี้ก็ซ่อนความขุ่นใจในแววตา แล้วถามเสียงเบาว่า “อะไรเหรอ?”

“ดูลิงก์ที่ฉันส่งไว้ในกลุ่มย่อยสิ!”

ซูเยว่อี้กดเปิดลิงก์ที่แชร์มา ตอนแรกเธอชะงักไป ก่อนจะจำหยวนอวิ๋นได้ในทันที เธออดเบิกตากว้างไม่ได้ นี่มันเรื่องอะไรกัน?

หยวนอวิ๋นขึ้นกำแพงคำสารภาพของมหาวิทยาลัยหรงเฉิงงั้นเหรอ? เด็กสาวจากโรงเรียนอาชีวะเนี่ยนะ?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป