ซูเยว่อี้ได้ยินเสียงติ๊ดดังขึ้นจากโทรศัพท์ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงติ๊ด ๆ ๆ ๆ ๆ ไม่หยุด ราวกับเสียงสัญญาณเตือนแสบแก้วหูที่ดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย
ทำให้นางอดใจสั่นหวาดหวั่นอย่างหนักไม่ได้
นี่มันอะไรกัน?
ซูเยว่อี้งุนงง กดเข้าไปดูหลังบ้านของบัญชีที่มีจุดแดงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนแตะ 99+ อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ถึงกับตกใจจนทำโทรศัพท์หล่น
นี่ นี่ นี่มันอะไรกันเนี่ย?
ทำไมถึงมีคนส่งข้อความส่วนตัวมาหานางมากมายขนาดนี้...
นางแค่กวาดตามอง ก็เห็นข้อความหลายข้อความที่ด่าทอนางกับครอบครัว...
หรือว่าเป็นเพราะเมื่อครู่นางพูดเรื่องพวกนั้นในห้องไลฟ์สตรีมของหยวนอวิ๋น หยวนอวิ๋นเลยส่งแฟนคลับมารุมประณามนางในโลกออนไลน์?
ซูเยว่อี้ไม่คิดเลยว่าเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้ นางยืนอึ้ง โทรศัพท์ที่หล่นอยู่บนพื้นสว่างวาบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ท้ายที่สุดก็ไม่ยอมดับหน้าจออีกเลย
เสียงติ๊ด ๆ พันเกี่ยวตัวนางอย่างบ้าคลั่งราวกับภูตผี ไม่ยอมหยุดสักที
ซูเยว่อี้คิดจะลองปิดข้อความส่วนตัวในหลังบ้าน แต่พอนางก้มลงอย่างมือสั่นและแตะโทรศัพท์ได้ จู่ ๆ สายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกหน้าก็ทำให้นางตกใจจนมือสั่นและโยนมันทิ้งอีกครั้ง
……
แม้ท้ายที่สุดนางจะพบว่ามันเป็นเพียงสายจากร้านส่งอาหาร แต่ซูเยว่อี้ก็ยังเกิดความหวาดกลัวฝังลึก
คำด่าทอและถากถางในหลังบ้านถาโถมรวดเร็วและน่าสะพรึงราวกับคลื่นสึนามิ นางไม่กล้าแม้แต่จะเปิดดูอีกครั้ง
ในเวลานี้ ต่อให้ปิดข้อความส่วนตัวในหลังบ้านก็ไม่มีประโยชน์แล้ว
ซูเยว่อี้จึงเลือกปิดบัญชีไปเสียเลย
แต่ปิดไม่ได้
เงินที่นางกู้มาซื้อของในบัญชีนั้นยังใช้คืนไม่หมด