หยวนอวิ๋นแต่งตัวเรียบร้อยกลางดึก เตรียมออกจากบ้าน แต่ถูกกู้ซวี่จือขวางไว้
“ออกไปคนเดียวไม่ปลอดภัย ฉันไปกับเธอด้วย”
หยวนอวิ๋นมองเขาอยู่สองวินาที
ตามหลักแล้ว เธอไม่ควรดึงทายาทเมืองหลวงอย่างกู้ซวี่จือเข้ามาพัวพันกับเรื่องยุ่งยากแบบนี้ แต่ตอนนี้ทายาทเมืองหลวงคงรู้ตัวตนที่แท้จริงของเธอแล้ว ถ้ายังเลือกที่จะไปด้วย...
“คุณแน่ใจนะ? เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องน่าอวดนักหรอก”
“อืม”
“งั้นรอแป๊บ” หยวนอวิ๋นรีบค้นเสื้อเชิ้ตเก่าที่ยังไม่ทันได้ทิ้ง กับกางเกงตัวหนึ่งที่ซักจนสีซีดส่งให้เขา “เปลี่ยนใส่ชุดนี้”
ส่วนเธอแต่งตัวค่อนข้างปกติ สวมเดรสราคาหนึ่งถึงสองร้อยหยวน ยาวถึงข้อเท้า รองเท้าผ้าใบสีขาวราคาย่อมเยา ส่วนกระเป๋าสะพายเป็นของที่ซื้อจากแอปช้อปปิ้งราคาถูกในช่วงลดราคาใหญ่ ราคา 108 หยวน
ทันทีที่ทั้งสองปรากฏตัวตรงทางเข้าสถานีตำรวจ
ดวงตาของเหล่าตำรวจที่ทำงานล่วงเวลาพลันสว่างวาบ
ในที่สุดก็มาสักที
ไม่มีใครรู้เลยว่าพวกเขาต้องทนฟังคู่ตัวประหลาดสองคนนี้ร้องห่มร้องไห้โวยวายมานานแค่ไหน
หยวนอวิ๋นกับกู้ซวี่จือดูเป็นคนปกติชัด ๆ พอตำรวจผู้รับผิดชอบเห็นพวกเขา ก็ถอนหายใจโล่งอกทันที ก่อนยื่นใบสั่งปรับให้ “เซ็นชื่อตรงนี้ จ่ายเงินแล้วก็พาคนกลับไปได้เลย”
หยวนอวิ๋นเม้มปาก ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงหนักแน่น “คุณตำรวจ กักตัวเขาไว้เถอะค่ะ”
แม่ของหยวนอวิ๋นกรีดร้องขึ้นมาทันที “หยวนอวิ๋น เธอพูดอะไร?! หุบปากเดี๋ยวนี้!”
“ฉันไม่ได้ล้อเล่น ฉันจะไม่จ่ายเงินก้อนนี้ ถ้าไม่สั่งสอนเขาสักครั้ง ต่อไปเขาก็จะยิ่งกำเริบเสิบสาน”
“เหลวไหล อาหนานถูกผู้หญิงหน้าด้านสารเลวนั่นหลอกต่างหาก!”