จนกระทั่งเธอเห็นความคิดเห็นหนึ่ง
【คนปล่อยข่าวนี่เป็นคนรู้จักของสาวสวยหรือเปล่า? หรือเพราะทำอะไรสู้อีกฝ่ายไม่ได้ ถึงได้มาทำลายชื่อเสียงเขาแบบนี้?】
ซูเยว่อี้รู้สึกอึดอัดใจขึ้นมาทันที
เธอหรือ? สู้หยวนอวิ๋น ผู้หญิงที่ยอมลดตัวเองถึงเพียงนั้นไม่ได้หรือ? เธอเป็นนักศึกษาปริญญาโทเพียงคนเดียวในหมู่บ้านเชียวนะ!
นอกจากใบหน้าที่พอจะดูได้ หยวนอวิ๋นมีอะไรมาเทียบกับเธอได้บ้าง?
เดิมทีซูเยว่อี้ไม่ได้รู้สึกอะไร แต่ความคิดเห็นนี้กลับทำให้อารมณ์ของเธอขุ่นมัวขึ้นมา
ความไม่สบอารมณ์ในใจของเธอพุ่งถึงขีดสุด เมื่อเห็นประโยคถัดไปของคนคนนั้น
【ดูท่าคนนี้ไม่มีหลักฐานอะไรอยู่ในมือเลยสักนิด ยังจะให้รออีกสิบนาที นี่มันตัวตลกชัด ๆ อาศัยกระแสของสาวสวยมาหาความโดดเด่นอยู่ตรงนี้】
คนคนนี้พูดจาไม่น่าฟังเกินไปแล้ว... ซูเยว่อี้กัดฟัน
เธออดไม่ได้ที่จะตอบกลับไปว่า 【ใครบอกว่าฉันไม่มี? ฉันจะโพสต์เดี๋ยวนี้เลย!!】
ขณะที่ซูเยว่อี้กำลังเลือกรูปและวิดีโอทีละรายการ หยวนอวิ๋นก็กำลังดึงแขนเสื้อของกู้ซวี่จือเบา ๆ อยู่ในห้องเช่า
เธอเงยหน้ามองกู้ซวี่จือจนเมื่อยคอ ทั้งเร่งเร้า ทั้งข่มขู่แล้ว แต่กู้ซวี่จือก็ยังเม้มปากแน่นไม่ยอมพูด
ดื้อเหมือนลาจริง ๆ
หยวนอวิ๋นถลึงตามองกู้ซวี่จืออย่างขุ่นเคือง แล้วตัดสินใจทุ่มสุดกำลังเป็นครั้งสุดท้าย—ถ้ากู้ซวี่จือยังยืนกราน เธอก็คงต้องลงแรงจัดการปัญหาที่ซูเยว่อี้ก่อขึ้นด้วยตัวเอง
เธอไม่พูดพร่ำทำเพลง ผลักกู้ซวี่จือไปทางโซฟา
...แต่ผลักไม่ขยับ
“!”
หยวนอวิ๋นหรี่ตาลง ได้ นี่เป็นเพราะกู้ซวี่จือบีบให้เธอทำเองทั้งนั้น