กู้เสี้ยนรีบซูมภาพขึ้นมาดูอีกครั้ง
เดิมทีตั้งใจจะหาจุดแตกต่าง แต่คราวนี้กลับได้เรื่องเสียแล้ว
หลักฐานชัดเจนคาหนังคาเขา
สีหน้ากู้เสี้ยนซีดเผือด เขาดีดตัวลุกขึ้นราวกับปลาคาร์ปกระโดดข้ามประตูมังกร คว้าเสื้อคลุมไปพลาง โทรหาคนขับรถอย่างร้อนรนไปพลาง
มิน่าเล่า!
มิน่าพี่ชายถึงพูดเป็นนัย ๆ อยู่ตลอดว่าจะพาพวกเขามารู้จักกัน!!
-
หยวนอวิ๋นอ่าน “สัญญาก่อนแต่ง” จบ แล้วแอบเหลือบมองกู้ซวี่จือที่นั่งพิงโซฟาอยู่ไม่ไกล
กู้ซวี่จือทำเรื่องบ้าบอขนาดนี้ คนในครอบครัวรู้หรือเปล่านะ?
“คิดดีแล้วหรือยัง?”
จู่ ๆ กู้ซวี่จือที่หันหลังให้เธอก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
ราวกับมีตาทิพย์จริง ๆ
หยวนอวิ๋นยังไม่อยากเชื่อ ถามเสียงเบาว่า “แน่ใจนะว่าจะทำแบบนี้? ไม่คิดจะเหลือหลักประกันให้ตัวเองสักหน่อยหรือ...”
“ฉันเหลือไว้แล้ว”
“ใครเป็นฝ่ายขอหย่า คนนั้นก็ออกจากบ้านมือเปล่า”
หยวนอวิ๋น “...” ที่แท้เขามั่นใจว่าตัวเองไม่มีวันคิดหย่านี่เอง
หยวนอวิ๋นเท้าคาง ยังคงลังเลอยู่บ้าง
ถ้าแต่งงานแล้วเธอออกจากโลกนี้ไป กู้ซวี่จือก็จะกลายเป็นพ่อหม้ายไม่ใช่หรือ
หยวนอวิ๋นลองจินตนาการภาพนั้นแล้วรู้สึกหน้ามืดขึ้นมา
เธอจะตักตวงก็จริง แต่ตักตวงอย่างมีขอบเขต!
แค่ลิ้มลองพอหอมปากหอมคอก็พอแล้ว
หยวนอวิ๋นเอ่ยว่า “โอนเงินมัดจำให้ฉันก่อนสักร้อยล้าน จะได้เห็นความจริงใจหน่อย”
กู้ซวี่จือนิ่งไป
จากนั้นก็ถามว่า “เธอตกลงแล้วหรือ?”
“ใช่”
เมื่อได้ยินคำตอบที่กระชับฉับไวของหญิงสาว แผ่นหลังของกู้ซวี่จือก็ชะงักแข็งค้าง
เขาลุกขึ้นยืนฉับพลัน เดินตรงมาทางหยวนอวิ๋น
ดวงตาดำสนิทลึกล้ำจ้องหยวนอวิ๋นเขม็ง จนเธอรู้สึกขนลุกขึ้นมาเล็กน้อย