หนาวเย็น เมือกประหลาดเกือบจะจุ่มร่างของทุกคนไว้จนมิด ความรู้สึกเหนอะหนะนี้ทำให้รู้สึกอึดอัดอย่างยิ่ง ทุกคนสวมชุดนักเรียน เมือกประหลาดนั้นแทบจะท่วมร่างพวกเขา เหลือเพียงช่องจมูกไว้ให้หายใจ
เส้นเอ็นประหลาดเชื่อมต่อกับขมับของทุกคน แต่ตอนนี้ค่อย ๆ หลุดออกทีละเส้น จากนั้นพวกเขาก็เริ่มฟื้นคืนสติ
ผู้คนลุกขึ้นต่อเนื่องกัน แทบทุกคนอยู่ในท่าเอนกายครึ่งหนึ่ง บัตรนักเรียนบนตัวไม่ทำหน้าที่สารพัดอีกต่อไป กลายเป็นเพียงรูปถ่ายหนึ่งรูป ชื่อหนึ่งชื่อ ข้อมูลชั้นเรียนหนึ่งชุด
มีหนึ่งที่ว่างเปล่า หมายความว่าคนคนนั้นตื่นแต่เช้าแล้วออกไปก่อน
และยังมีอีกหลายคนที่ไร้สัญญาณชีพ สีหน้าของพวกเขาแสดงออกถึงความทุกข์ทรมานหลากหลายรูปแบบ
นี่คือห้องทดลองขนาดมหึมา เย็นเยียบ ด้านข้างคือจอขนาดยักษ์ที่มีรูปลักษณ์ตรงกับ[เครื่องบดขยี้จิตสำนึก] ตอนนี้แสดงข้อความสั้น ๆ ว่า:
[เกิดข้อผิดพลาดที่คาดไม่ถึง โดเมนจำลองถูกปิดโดยบังคับ]
เป็นดังที่ทุกคนคาดเดาก่อนหน้านี้ มัธยมคะแนนเต็มคือ[สมองในอ่าง]ขนาดมหึมา
ปฏิกิริยาแรกของผู้คนหลังจากหนีออกมาได้คือความรู้สึกว่างเปล่าในสมอง แยกแยะความจริงกับโลกเสมือนไม่ออก
แต่ความว่างเปล่านั้นเป็นเพียงชั่วขณะ ผู้คนเริ่มส่งเสียงตื่นเต้น
"รอดแล้ว... เราทั้งหมดรอดแล้ว!!"
"พระเจ้า... ไม่อยากเชื่อเลย ฉันคิดว่าจะต้องตายในนั้นแล้ว มันน่ากลัวน่าหวาดเสียวเหลือเกิน... สถานการณ์นั่นไม่มีทางรับมือได้เลย!"