หมู่บ้านอัยหยาง ศาลบรรพชนเทพสามแพะ
ฝูงแกะดำหมอบกราบอยู่เบื้องนอกประตูด้วยความศรัทธา
ชายชราผู้หนึ่งยืนถือไม้เท้าอยู่กลางศาล กระดิ่งสามลูกสีแดง ขาว และดำถูกวางไว้เบื้องหน้ารูปเคารพทั้งสาม
รูปเคารพครึ่งคนครึ่งแพะที่ลูบท้อง เป็นสัญลักษณ์แห่งพลังที่เทพสามแพะประทานให้หมู่บ้านสืบเผ่าพันธุ์ชั่วกาลนาน หน้าท้องของพระองค์อุ้มชูชีวิต กายเนื้อคือภาชนะของลูกหลาน
รูปเคารพครึ่งคนครึ่งแพะที่ชูแขนขึ้นสูง เป็นสัญลักษณ์แห่งพลังที่เทพสามแพะประทานความอุดมสมบูรณ์และการดำรงชีวิตแก่มวลมนุษย์ แขนที่ชูสูงคืออาวุธของแรงงาน กายเนื้อคือแรงงานที่ไม่มีวันหมดสิ้น
รูปเคารพครึ่งคนครึ่งแพะองค์สุดท้าย ดวงตาปิดสนิท คือกลอุบายของผู้สร้างเพื่อหลอกเทพให้ "มืดบอด" พระองค์ถูกพรากประสาทสัมผัส อารมณ์ และความทรงจำ
ชาวพื้นเมืองดั้งเดิมของหมู่บ้านนี้ล้วนเป็นหนีทัพในยามศึกสงคราม
พวกเขาอ่อนแอและเกียจคร้าน ต่อให้หลบหนีเข้ามายังผืนดินนี้ ก็ยังไม่อาจดูแลตนเองได้
พวกเขาจึงสวดอ้อนวอนต่อฟ้า
—"ข้าแต่เทพ โปรดประทานภรรยางดงามนางหนึ่งแก่ข้า ให้นางให้กำเนิดทายาทสืบชีวิต และให้นางทำให้ข้าอิ่มหนำสำราญ"
—"ข้าแต่เทพ โปรดให้ข้าสุขสบายไร้กังวลชั่วนิรันดร์ แม้ข้าจะดุร้าย เกรี้ยวกราด อ่อนแอ และต่ำทราม"
—"ข้าแต่เทพ โปรดใช้กรงขังที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกกักขังภรรยางามของข้าไว้ข้างกายตลอดกาล ให้นางเป็นของข้า ข้ายอมให้นางสูญสิ้นวิญญาณ สูญสิ้นชื่อ สูญสิ้นตัวตน สูญสิ้นอิสรภาพ สูญสิ้นทุกอย่าง กลายเป็นเครื่องมือ เครื่องมือเพื่อสืบชีวิตให้ข้า"