พื้นที่ที่เวินเหลียนอีรับผิดชอบทำความสะอาดคือบริเวณโบสถ์เทพีสุขภาพ
ตามหลักแล้ว ที่นั่นควรเป็นจุดที่สะอาดและปลอดภัยที่สุดในถนนโลหิตทมิฬ
เพราะโบสถ์เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ [หนูมนุษย์] ห้ามเข้าใกล้โบสถ์
ชาวพื้นเมืองที่ไปทำพิธีมีอยู่มาก เวินเหลียนอีสังเกตอย่างละเอียด ถึงขั้นเข้าไปสอบถาม สุดท้ายได้ข้อสรุปที่น่าสนใจหลายข้อ
หนึ่ง: ชาวพื้นเมืองทุกคนในถนนโลหิตทมิฬล้วนอายุเกิน 100 ปีขึ้นไป แต่รูปลักษณ์กลับดูเหมือนคนหนุ่มสาวอายุยี่สิบต้นๆ และมีความรู้สึกเหนือกว่าโดยธรรมชาติ มีจิตใจกีดกันคนนอก
ถ้าไม่ใช่เพราะเวินเหลียนอีมีภาพลักษณ์ดี บุคลิกโดดเด่น พวกเขาก็คงไม่แม้แต่จะชายตามอง
และเมื่อเวินเหลียนอีเริ่มหยั่งเชิงถามถึงเรื่องการมีอายุยืนยาวเป็นอมตะ พวกเขาก็ให้ปริศนามา
—"ทั้งหมดคือพรจากเทพีสุขภาพ"
สอง: ชาวพื้นเมืองถนนโลหิตทมิฬกลัวแสงแดดมาก เมื่อออกไปข้างนอกตอนกลางวันจะกางร่มกันแดด บางครั้งจะนิ่งงันไปชั่วขณะ แต่ไม่นานก็กลับเป็นปกติ
สาม: ชาวพื้นเมืองทั้งหมดในถนนโลหิตทมิฬ รวมถึงหนูมนุษย์ด้วย ไม่เคยพบเห็นเด็กแม้แต่คนเดียว
เวินเหลียนอี: "อย่าว่าแต่เด็กแบบนั้นเลย แม้แต่คนที่อายุต่ำกว่า 100 ปียังไม่เคยเห็นเลย"
ส่วนหลีอู้นั้นเคยเห็นเด็ก แต่ที่ชั้นสี่ของคฤหาสน์กาดำ และน่าจะมีเด็กอยู่ไม่น้อย พวกเขาต้องถูกเจาะเลือดเป็นระยะๆ