แอนนายืนอยู่ตรงหน้าทุกคน ราวกับหลุดพ้นจากพันธนาการที่เคยถูกจองจำ ไม่ยึดติดกับภาพเด็กหญิงไร้เดียงสาไม่รู้เรื่องราวเช่นก่อนหน้านี้ สายตาจับจ้องที่หลีอู้และคนอื่นๆ
หลังจากเพิ่งอ่านบันทึกของนางจบแล้วเห็นตัวจริงของนาง ทุกคนต่างมีความรู้สึกที่บอกไม่ถูก
แอนนาจับชายกระโปรงเล็กน้อย แล้วค่อยๆ เดินเข้ามาหาทุกคน
ตอนนี้หลีอู้ระแวดระวังเล็กน้อย แอนนายิ้ม : "ไม่ต้องกังวล [ดวงตา] ในตึกนั่นหลบไปหมดแล้ว"
เอ่ยถึง [ดวงตา] ทุกคนล้วนยังหวาดกลัว
มันคือฝนกรดที่โปรยปรายปกคลุมเหนือสวนแห่งนี้ ลอกหนามกุหลาบ ละลายเกสรกุหลาบพันปี ทั้งสีม่วงแดงและสีสันงดงามของดอกไม้นานาพันธุ์ที่เรียกชื่อไม่ได้กับวัชพืช ถูกทำลายกลายเป็นซากปรักหักพังไร้เค้าเดิม
ต่อเหตุการณ์ที่แอนนาพบเจอ พวกเขาล้วนรู้สึกเจ็บปวดใจยิ่ง
แต่ฐานะพนักงาน ทำให้พวกเขาไม่อาจวางใจได้
แอนนาเอ่ยว่า : "ที่นี่คงไม่มีอันตรายอีกแล้ว รอจนฟ้าสางครั้งต่อไป...พวกคุณก็ออกไปได้อย่างปลอดภัยแล้ว"
"งานของพวกคุณ...จบก่อนเวลาแล้ว"
ได้ยินคำนี้ หลายคนเงยหน้าขึ้นมาทันใด แววตาวาบประกายด้วยความหวัง
พวกเขาต่างมีบาดแผลมากน้อยตามตัว ล้วนเป็นร่องรอยของความทุกข์ยาก
ได้ยินคำว่า "ออกไปได้" หมายความว่าพวกนางกลายเป็นพนักงานชุดแรกที่ทำงาน "ห้องของแอนนา" สำเร็จ
แพลตฟอร์มจะให้แต้มผลงานตามการปฏิบัติงานของพนักงาน แล้วจัดอันดับพนักงานตามแต้มผลงาน อันดับสูงขึ้นก็จะได้ข้อดีมากขึ้น