ปู้ปู้ไม่ตื่นตระหนก กลับกันในวินาทีที่เหล่าวิญญาณจะลงมือสังหารเขา ใบหน้าของเขาเผยรอยยิ้มเจิดจ้าอย่างยิ่ง
“อ๊ะ ๆ ทุกคนกระตือรือร้นจังเลยนะครับ”
“แต่ถ้ากระตือรือร้นเกินไป... พี่สาวของผมต้องโกรธแน่เลย”
วินาทีที่เขาพูดจบ ตุ๊กตาหมีดำบนไหล่ก็ชะโงกหัวออกมา หัวนั้นพองโตขึ้น อ้าปากดำมืดราวกับห้วงลึกกลืนกินเหล่าวิญญาณที่โถมเข้าใส่ลงท้องไปจนหมด
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในชั่วพริบตาเดียว เพราะวินาทีต่อมาตุ๊กตาหมีดำก็กลับคืนสู่สภาพปกติ ทำท่าราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่สุดท้ายก็ห้ามใจไม่ไหว แอบเลียริมฝีปากเร็ว ๆ ทีหนึ่ง
“เอิ๊ก~”
มันเรอออกมาอิ่มเอม
แม้แต่หลีอู้ยังอดตกตะลึงไม่ได้ วิญญาณเหล่านี้รับมือยากไม่ใช่เพราะพวกมันแข็งแกร่งเพียงใด แต่เพราะพวกมันไม่สามารถสัมผัสทางกายภาพได้ ในบรรดาไม้ตายของเธอ มีเพียง [มีดผ่าตัดของประติมากร] เท่านั้นที่จัดการได้
แต่ว่าถึงจะรับมือได้ ก็ไม่อาจต้านทานจำนวนมหาศาลเช่นนี้ได้นานนัก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเพื่อนร่วมทีมคนอื่น ๆ ที่แทบไม่มีทางสู้เลย
ส่วนตุ๊กตาหมีดำข้างตัวปู้ปู้ กลับสามารถฮุบกลืนวิญญาณจำนวนมากขนาดนั้นลงไปในคำเดียวได้?
ที่สำคัญกว่านั้น ดูเหมือนหมีดำจะไม่มีภาระใด ๆ จากการกลืนกินวิญญาณ?
ปู้ปู้ถอนหายใจ ใช้นิ้วเช็ดหน้าให้ตุ๊กตาหมีน้อย ถอนหายใจอย่างจนใจ
“บอกแล้วไง อย่าทำให้พี่สาวโกรธ”