ตึกสำนักงานแห่งหนึ่งท่ามกลางม่านหมอก
แผนกบริการลูกค้าที่ไม่รู้ว่าปิดเงียบมากี่ปี กลับได้รับจดหมายร้องเรียนจาก[พนักงาน]นามว่าหลีอู้
พนักงานบริการลูกค้าที่อยู่เวรอ่านด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง ยืนยันว่าตนไม่ได้ตาฝาด
หลังจากอ่านจบ เธอสัมผัสถึงลางร้ายแรง จึงรีบวิ่งไปยังห้องทำงานของหัวหน้าแผนกทันที
“เข้ามา” เสียงของหัวหน้าแผนกผ่อนคลายมาก เพราะเทียบกับแผนกอื่นแล้ว… ที่นี่นับว่าว่างงานที่สุด
ถึงแม้ปุ่มร้องเรียนและแจ้งเบาะแสจะแสดงอยู่บนแอปตลอด แต่ดูเหมือนทุกคนจะลงความเห็นกันว่าแอปละเมิดกฎนี้ไม่ได้มีคนจริง ๆ ดูแล ดังนั้นตั้งแต่เปิดดำเนินการมาจนถึงตอนนี้ พวกเขาแทบไม่มีงานอะไรให้ทำเลย
ต่อให้มีจดหมายส่งมาเป็นครั้งคราว ก็เป็นแค่คำถามโง่ ๆ จากพวกคนปัญญาอ่อน ไม่จำเป็นต้องตอบ ข่าวสารจึงตกไปอยู่ในความเงียบ
เนิ่นนานเข้า ก็ยิ่งไม่มีใครคิดว่าฟังก์ชันนี้มีประโยชน์
หัวหน้าแผนกท่องบทพูดได้คล่องปาก: “ปัญหาพนักงานกด 1 ปัญหางานกด 2 ยกเลิกคำถามกด 0”
พนักงานบริการลูกค้า: “1”
หัวหน้าแผนกเอนตัวพิงพนักเก้าอี้เต็มตัว ประสานมือรองท้ายทอย: “ถ้าเป็นข้อความขยะ เชิญหันหลังกลับ”
พนักงานบริการลูกค้าทนไม่ไหว: “คราวนี้เกิดปัญหาใหญ่แล้วค่ะ! มี[พนักงาน]แจ้งเบาะแสว่างาน《ห้องของแอนนา》มีการประเมินระดับความยากผิดพลาด ระดับของมันเกินกว่าระดับมือใหม่ไปมาก และยังแนบรายงานวิเคราะห์ความยาวพันกว่าคำไปด้วย! ทุกข้อเสนอแนะนั้นถ้ารายงานถึงผู้บังคับบัญชา แผนกตรวจสอบที่อยู่ข้าง ๆ ต้องถูกเปลี่ยนยกชุดเลยนะคะ!”