เงียบสงัด เสียงส้นสูงกระทบพื้นดังสะเทือนแก้วหู
เหอเจี่ยนเผลอกลั้นหายใจ ยกมือขึ้นจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็หยุดทันที ใจเต้นระทึกไปกับหลีอู้
อย่าให้ถูกจับได้เด็ดขาด
เห็นเงาร่างของหัวหน้าพยาบาลใกล้เข้ามาทุกขณะ สายตาจ้องเขม็งมายังจุดนี้ หลีอู้ก็ชักงงแล้ว
ทำไมหัวหน้าพยาบาลถึงระบุตำแหน่งที่เธอแอบมองได้แม่นยำทุกครั้ง?
หรือด้านหลังจะงอกดวงตา?
ที่จริงก็ไม่แน่ เพราะคนที่ผ่านพิธีชำระล้างมา ล้วนกลายเป็นมนุษย์โคลน
*เพี๊ยะ!* หัวหน้าพยาบาลกระชากประตูตู้เสื้อผ้าออก เหอเจี่ยนหลับตาปี๋ แต่สิ่งที่ทำให้เธอคาดไม่ถึงเลยคือพี่สาวกลับเอ่ยถามว่า "เมื่อไหร่เธอซื้อกระเป๋าเดินทาง?"
กระเป๋าเดินทาง?
เหอเจี่ยนมองไป ก็เห็นกระเป๋าเดินทางหนังใบมหึมาวางอยู่ในตู้จริง ๆ
เธองงไปหมด
คนล่ะ?
หัวหน้าพยาบาลขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า "ทำไมรู้สึกว่ากระเป๋าเดินทางนี้... คุ้นชอบกล?"
ดีที่เหอเจี่ยนรีบเข้าไปแก้ต่างให้หลีอู้ บอกว่าเพิ่งซื้อกระเป๋าเดินทางมาไม่นาน ถึงได้เอาตัวรอดไป
หัวหน้าพยาบาลครึ่งเชื่อครึ่งไม่ ลองเปิดกระเป๋า แต่ชั่วพริบตาที่เปิด มือหนึ่งซึ่งกำเข็มฉีดยาก็โผล่มาแทงลงบนคอของเธอ
"แก—"
หัวหน้าพยาบาลไม่ทันได้ตอบโต้ ก็สิ้นใจอีกแล้ว
กระทั่งเหอเจี่ยนยังตะลึง "เธอทำอะไรลงไป?"
"อย่าตื่นเต้นไป" หลีอู้ลุกขึ้นอย่างไม่เร่งรีบ ปัดปอยฝุ่นบนเสื้อผ้า แล้วหันไปมองเหอเจี่ยน "ยังไงซะเธอก็ไม่ตายอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?"