เกี่ยวกับข้อมูลของ[เทพมารดร] ลิลี่น่าไม่ต้องการเปิดเผยมากเกินไปอย่างเห็นได้ชัด
ปกติแล้ว แค่โยนของที่ช่วยให้เธอศึกษาวิธีคืนชีพเป็นเหยื่อล่อให้ เธอก็จะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นและยอมรับทุกอย่าง
แต่ตอนนี้เมื่อพูดถึง[เทพมารดร] เธอกลับลังเลอยู่นานถึงห้านาทีเพื่อต่อสู้ทางความคิด
เธอบอกหลีอู้ว่า: "ฉันไม่ได้รู้เรื่อง[เทพมารดร]มากนัก แต่[แกน]ทุกตนใน[เขตแกนกลาง]ต่างรู้ถึงการมีอยู่ของนาง"
"นางอยู่ในส่วนลึกที่สุดของ[เขตแกนกลาง] ที่นั่นมี[ม่านหมอก]ที่แม้แต่[แกน]ยังไม่อาจเข้าใกล้ มีเพียง[แกน]ส่วนน้อยยิ่งที่ได้รับอนุญาตจาก[เทพมารดร]เท่านั้นจึงจะเข้าไปได้"
"[แกน]พวกนั้นมักมีพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า และแน่นอน... ก็มีข่าวลือว่าพลังส่วนหนึ่งของพวกมันมาจาก[เทพมารดร]ผู้นี้"
"[เทพมารดร]ธำรงระเบียบของ[เขตแกนกลาง] ทำให้[เขตแกนกลาง]ที่วุ่นวายมีพื้นที่ให้ดำรงชีวิตอยู่ได้บ้าง"
"ฉันเองก็ไม่รู้ว่าโดยนัยยะเฉพาะแล้ว การมีอยู่ของ[เทพมารดร]นั้นเป็นอย่างไรแน่ ครั้งหนึ่งฉันถูกนางจ้องมองจากระยะไกลกว่าสามพันกิโลเมตร"
หลีอู้: "จ้องมอง?"
ลิลี่น่าพยักหน้า: "ตอนนั้นฉันเพิ่งก้าวออกมาจาก[ม่านหมอก]ของตัวเอง แบกศพของแจ็คไว้บนหลัง ทันใดนั้นในหัวก็ปรากฏดวงตาขึ้นดวงหนึ่ง ดวงตานั้นกดฉันจนแทบหายใจไม่ออก เกือบจะแหลกสลายไปในตอนนั้น"
"หลังจากนั้น บนร่างของฉันก็มีรอยสลักเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งรอย"