หลีอู้ชะงักไปครู่หนึ่ง “คุณรู้จักผมเหรอ?”
หนิงเตี๋ยเกอ “ไม่รู้จัก”
หลีอู้ “?”
ไม่รู้จักแต่เรียกซะสนิทสนม? คุณยายนี่เป็นกันเองเกินไปแล้วนะ
หนิงเตี๋ยเกอยังคงสวมมาดหญิงชราผู้อ่อนโยน รอยยิ้มบนใบหน้าไม่เคยเลือนหาย
“เรียกให้สนิทหน่อย จะได้ตีสนิทง่าย”
หลีอู้ได้ยินดังนั้นก็คิดว่าตัวเองหูฝาดไปแล้ว หญิงชราคนหนึ่งกลับมีความคิดก้าวหน้าถึงเพียงนี้ หันไปก็ได้ยินโม่เหวยอธิบาย “คุณหนิงสามารถได้ยินเสียงในใจของผู้คน ท่านก็ยินดีรับแนวคิดของคนหนุ่มสาวเช่นกัน”
หลีอู้ “……”
อย่างนี้นี่เอง นั่นก็ล้ำมากแล้ว ทำเอาเธอสะดุ้งเลย
“ฮะ ๆ ๆ ไม่ต้องใส่ใจนักหรอก” หนิงเตี๋ยเกอยื่นมือออกมาทันใด “ไปกันเถิด ข้าจะพาเจ้าเดินชมดู”
ฉุนไป๋ที่อยู่ด้านหลังก็เดินเข้ามา “ท่านอื่นเชิญตามข้ามา”
หลีอู้เข้าใจทันที ต้องมีอะไรจะกระซิบกับเธอ บอกให้คนอื่นรู้ไม่ได้
หลีอู้จึงวางมือลงบนมือของหนิงเตี๋ยเกอ เอ่ยลาทุกคน “เดี๋ยวเจอกัน”
ก่อนมาถึงสำนักงานใหญ่ โม่เหวยเคยอธิบายให้เธอฟังว่า บริษัทมีผู้สถาปนาสิบสองคน หรือก็คือผู้ก่อตั้งทั้งสิบสอง
โม่เหวย ฉุนไป๋ และหนิงเตี๋ยเกอ ล้วนเป็นหนึ่งในสิบสองผู้สถาปนา พวกเขาล้วนมีพลังอำนาจและความสามารถอันน่าสะพรึงกลัวในขอบเขตของตนเอง
ตรงนี้คงไม่ต้องพูดมาก หลีอู้เคยสัมผัสได้จากฉุนไป๋มาแล้วครั้งหนึ่ง บัดนี้กับหนิงเตี๋ยเกอก็เช่นเดียวกัน
ปากก็บอกว่าเดินเล่นไปเรื่อย แต่ทันทีที่เธอนำหลีอู้เข้าไปในบริษัท รอบตัวก็ถูกห่อหุ้มด้วยผงวิเศษลึกลับ