โม่เหวยยกมือขึ้นสมานแผลที่เพิ่งถูกหลีอู้แทง หลีอู้เองก็รู้ว่าเขามีความสามารถนี้จึงไม่ลังเลที่จะแทงเพื่อสั่งสอน
ตอนแรกเธอยังไม่แน่ใจ แต่หลังจากโม่เหวยไม่รับสายเธอ เธอก็รู้ว่าโม่เหวยต้องรู้เรื่อง "การหักภาษี" แน่
หลังโดนแทง โม่เหวยก็เรียบร้อยขึ้น
หลีอู้เป็นบรรพบุรุษจริงๆ ยั่วโมโหก็ไม่ได้ ล้อเล่นก็ไม่ได้—โดยเฉพาะเรื่องเงิน
"กลไกการหักภาษีมีมาตลอด ยังไงเราก็เป็นบริษัทที่มีระเบียบแบบแผน บริษัทพลเรือนทุกแห่งต้องปฏิบัติตามกฎหมายการเสียภาษีอย่างเคร่งครัด"
หลีอู้หรี่ตา "พวกคุณมีระเบียบแบบแผนด้วย?"
โม่เหวยรีบหยิบบัตรประจำตัวออกมา แล้วถามด้วยน้ำเสียงเหลือเชื่อ "คุณคงไม่คิดว่าเราเป็นบริษัทเถื่อนใช่ไหม? เราเป็นบริษัทที่ผ่านการดำเนินการทางกฎหมายอย่างมืออาชีพ คุณไปตรวจสอบในซอฟต์แวร์ที่เกี่ยวข้องก็ได้ ดูสิ... ผมมีตราประทับ มีระเบียบแบบแผน"
หลีอู้มองตราประทับในมือของโม่เหวย แล้วเงียบไปชั่วขณะ
ถึงขั้นนี้อีท่าไหนยังต้องมีระเบียบแบบแผนอีก?
ปลายทางของจักรวาลก็คือระเบียบแบบแผนจริงๆ นั่นแหละ
ส่วนที่หลีอู้ไม่จำเป็นต้องเสียภาษีก่อนหน้านี้ โม่เหวยให้คำอธิบายอย่างเรียบง่ายชัดเจน "ช่วงคุ้มครองมือใหม่ ก็เหมือนการทำงานในโลกจริงต้องมีรายได้เกินกำหนดถึงจะต้องเสียภาษีไงครับ"
หลีอู้หมดคำจะพูด "ตอนนี้ลาออกยังทันไหม?"