ประตูใหญ่ของโบสถ์ ภายนอกมืดหม่น
กองภูเขา[หนูมนุษย์]ก่อขึ้นเป็นกำแพงยักษ์ ต้านทานความเปลี่ยนแปลงที่เมืองเองก่อเกิด พลางปกป้องไม่ให้มนุษย์เข้าใกล้
ภายใต้การนำทางของตาน้อย จู้อิงและหลี่เฉาหยางพาเด็ก ๆ มาถึงโบสถ์
เกอลี่ยืนอยู่หน้าเด็ก ๆ เจ้าหญิงนั่งบนบ่าเกอลี่ ส่วนหนูสามตัวถูกเด็กคนอื่นอุ้มไว้
พวกเธอเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อครู่
ซอเจะหันมา เขามองเด็ก ๆ ตรงหน้าด้วยความดีใจ
"เด็ก ๆ ของพ่อ… พวกหนูกลับมาแล้ว?"
เด็ก ๆ ตกใจสะดุ้ง
พวกเธอไม่มีทางลืม "พ่อบุญธรรม" ตรงหน้าที่รับเลี้ยงพวกเธอ ว่าเขาล่อลวง เฝ้าติดตาม และสุดท้ายทำร้ายพวกเธออย่างไร
การทำร้ายในนามของความรัก มันเจ็บปวดยิ่งกว่าการถูกทำร้ายเสียอีก
เด็ก ๆ หวาดกลัว หลบเลี่ยง
แต่เกอลี่กล้าหาญ เธอรู้ว่าต้องยืนหยัดก้าวออกมา แล้วประณามชายตรงหน้า:
"คุณซอเจะ อย่าทำเรื่องเลวร้ายอีกเลย!"
ซอเจะมองเด็ก ๆ ตรงหน้า
"เรื่องเลวร้าย?" เสียงเขาเข้มขึ้นเล็กน้อย ไม่เห็นด้วยกับคำนี้: "นี่ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย เด็ก ๆ"
"แค่พวกหนูยังเล็ก… ยังไม่เข้าใจว่าพ่อกำลังทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่แค่ไหน"
"พ่อกำลังสร้างเมืองที่ไร้ความเจ็บปวด ไร้การพรากจาก ไร้บาป พ่อยอมแบกรับความบาปหนาทั้งหมดเพื่อสิ่งนี้!"
เกอลี่ก็ยังเป็นเด็ก ภายใต้อำนาจน่าเกรงขามนี้ยังคงหวาดกลัวอยู่บ้าง
แต่ตาน้อยข้าง ๆ บอกเธออย่างหนักแน่น
"อย่ากลัวเกอลี่ เขาทำร้ายหนู ทำร้ายพวกหนูทุกคน อย่ากลัวคนที่ทำร้ายพวกหนู!"