“ตอนแรกทุกอย่างยังปกติอยู่ ลูกสาวสวยขึ้น ได้ออกไปจากเมืองเล็ก ๆ และได้สิ่งที่ตัวเองต้องการมากมาย พวกเราต่างดีใจกับเธอ และรู้สึกซาบซึ้งที่วงจรชั่วร้ายที่ปกคลุมเมืองนี้ในที่สุดก็มีโอกาสถูกทำลาย”
“เหม่ยเหม่ยจะมีชีวิตใหม่ที่สดใส ชีวิตที่สวยงาม สามารถเลือกอยู่กับคนที่ตัวเองชอบ เด็กผู้หญิงคนอื่น ๆ ในเมืองก็เช่นกัน ได้มีโอกาสเลือกการแต่งงานของตัวเอง และให้กำเนิดลูกที่ปกติและสวยงาม”
“แต่…เพียงเดือนเดียว เด็กทุกคนก็กลับมา ใบหน้าของพวกเธอเริ่มลอก เริ่มเน่าเปื่อย เราถึงได้รู้ว่า…”
“สิ่งที่เรียกว่า[พิธีชำระล้าง]มีราคาที่ต้องจ่าย ต้องใช้[เนื้อ]สดใหม่ไม่ขาดสายเป็นปุ๋ยหล่อเลี้ยง”
“เราอยากจะเตือนเด็ก ๆ ให้หยุดเสียที แต่ตอนนั้นเองเด็ก ๆ ถึงบอกเราถึงสภาพจริงของพวกเธอ คุณก็เห็นแล้ว…พวกเธอที่อยู่ในสภาพนั้น ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นคนอีกต่อไป ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อได้รับผลประโยชน์จากความงามมาแล้ว จะยอมกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมได้อย่างไร?”
“แรกเริ่ม…พวกเธอแค่ใช้เนื้อคนที่ตายแล้ว แต่เนื้อพวกนั้นอยู่ทนไม่ได้ ไม่กี่วันก็ไม่พอใช้ เนิ่นนานไป…พวกเธอเริ่มทดลองมากขึ้น”
“เหม่ยเหม่ยเป็นเด็กดี เธอสามารถทนสิ่งที่เด็กคนอื่นทนไม่ได้ เธอขังตัวเองไว้ในห้อง ให้ฉันกับพ่อของเธอผลัดกันส่งอาหารให้ คิดว่าเราจะรอจนถึงความหวังที่จะบรรเทาลงได้ แต่…คนที่เคยผ่าน[พิธีชำระล้าง]มาแล้วและไม่ได้ฟื้นฟูเป็นเวลานาน จิตวิญญาณของพวกเขาจะถูกกัดกร่อนทีละน้อย”