ในชั่วขณะที่ดวงตาตามขวางของแพะดำประสานกับหลีอู้ หลีอู้กลับสามารถรู้สึกได้อย่างเหลือเชื่อว่าแววตาที่เคยเต็มไปด้วยความยียวนของอีกฝ่ายเปลี่ยนเป็นเย็นชาขึ้นมาในบัดดล
แพะตัวหนึ่งสามารถมีอารมณ์ที่หลากหลายเช่นนี้ได้จริงหรือ? มันช่างเหลวไหลสิ้นดี
แต่เหลวไหลแบบนี้แหละที่หลีอู้ดันมาเจอเข้า
ความรู้สึกของหลีอู้ไม่ผิด แพะตัวนั้นเดินข้ามคนข้างหน้าไม่กี่คนมุ่งตรงมาทางหลีอู้
ยืนตรงหน้าหลีอู้ ในจังหวะที่สบตากันลึกขึ้น แพะดำดูเหมือนจะเผยรอยยิ้ม
ให้ตายเถอะ แม้แต่หลีอู้ที่มีสภาพจิตใจแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ ตอนนี้ก็ยากจะระงับผลกระทบจากหุบผาแห่งความหลอนที่เกิดจากสัญชาตญาณมนุษย์ เธอรู้สึกว่าแพะดำตัวนี้มันน่าขนลุกพิลึกชะมัด
“กริ๊ง——”
แพะดำส่ายกระดิ่งที่ปลอกคอ ทันใดนั้นที่คอของหลีอู้ก็ปรากฏโซ่เส้นหนึ่งขึ้นมา ขณะเดียวกัน หลีอู้ก็เรียก[กระเป๋าเดินทาง ได้โปรดปกป้องฉันด้วย!]ออกมา กระเป๋าเดินทางใบมหึมาปรากฏในมือ หลีอู้ฟาดใส่หัวแพะอย่างไม่ลังเล!
แพะเห็นได้ชัดว่ามึนงงไปกับการโจมตีนี้ พอได้สติจะใช้[โซ่ตรวนแห่งวิญญาณ]เพื่อ “ลงทัณฑ์” หลีอู้ผู้บังอาจ
แต่มันกลับต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าวิญญาณของหญิงที่ดูอ่อนแอตรงหน้ากลับไม่ถูก[โซ่ตรวนแห่งวิญญาณ]คล้องไว้!
หลีอู้ถือ[มีดผ่าตัดของประติมากร]อยู่ในมือ ก่อนที่อีกฝ่ายจะพยายามส่ง “การลงทัณฑ์” เธอก็ได้ผ่าตัดวิญญาณของตนเองและปลดโซ่ตรวนออกแล้ว