โชคดีที่เป็นเพียงการตื่นตระหนก ฮวาจือนำยาสำหรับทำให้อาเจียนมาทำให้ตัวเองอาเจียนจนน้ำแกงแพะที่ดื่มลงไปถูกอ้วกออกมาจนหมด แม้จะไม่ได้ล้างกระเพาะอย่างหมดจดนัก แต่ก็พอปลอบใจตัวเองได้อยู่บ้าง
แล้วก็ การดื่มน้ำแกงแพะคงไม่ได้กลายเป็น[ข้อห้ามแห่งความตาย] มิฉะนั้นวันนี้ครึ่งหนึ่งคงต้องจบชีวิตลงที่นี่
เพื่อให้สามารถระบุผลของการดื่มน้ำแกงแพะได้อย่างแน่ชัดยิ่งขึ้น หลีอู้จึงให้ฮวาจืออัญเชิญ[นักสืบใหญ่หนูน้อย]ออกมา แล้วคัดเลือกหนูแฮมสเตอร์ตัวน้อยหนึ่งตัวมาลองดื่มน้ำแกงแพะ
เช่นนี้ ต้นทุนของความผิดพลาดก็จะลดลงเหลือน้อยที่สุด
หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จ ฮวาจือกับหลีอู้ก็ตัดสินใจจะปิดไฟนอน เพราะสภาพร่างกายที่แข็งแรงย่อมเป็นทุนในการต่อสู้
แน่นอนว่าหลีอู้ยังคงติดตั้ง[ตาน้อย]ไว้ที่ด้านหลังบานประตูตามนิสัย
และเธอก็สังเกตเห็นจากริมหน้าต่างว่า มีกลุ่มหนึ่งตัดสินใจจะฝ่าความมืดคืนนี้ออกไปสำรวจหมู่บ้าน
หลีอู้รู้สึกว่านั่นเป็นการกระทำที่บุ่มบ่าม แต่เพราะไม่ใช่ทั้งศัตรูหรือมิตร จึงไม่มีพันธะต้องเตือน หากตายไปจริง ๆ ก็นับว่าเป็นการบุกเบิกทางให้พวกเธอเช่นกัน
เพียงแต่สัญชาตญาณบอกเธอว่า คืนนี้จะหลับสนิทไม่ได้
เวลาเข้านอน คือตี 00:37
หลังจากปิดไฟแล้ว ค่ำคืนก็มืดมิดจนมองไม่เห็นนิ้วมือ ได้ยินเพียงเสียงลมพัดพาใบไม้ร่วงและพืชไร่ให้สั่นไหว ลมพัดป้ายให้แกว่งเกิดเสียง "เอี๊ยดอ๊าด"
หลีอู้กับฮวาจือนอนอยู่บนเตียง ลมหายใจค่อย ๆ ราบเรียบขึ้น