การเอ่ยชื่อของอากงและรอยยิ้มลึกลับนั่น ทำให้หลีอู้รู้ว่าเขาไม่คิดจะปล่อยฮวาจือไป
ทุกคนมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างสนใจ คิดว่าหลีอู้จะแก้ไขด่านนี้อย่างไร
ทว่าเหนือความคาดหมาย หลีอู้ไม่คิดจะหลบซ่อนแต่อย่างใด กลับเดินเข้าไปดื่มชามหนึ่งโดยตรง
ซุปแกะรสชาติดีเยี่ยมยิ่ง เป็นอาหารเลิศรสที่หาทานได้ยากจริง ๆ
นี่ทำให้คนอื่นส่ายหน้าติด ๆ กัน ดื่มลงไปตรง ๆ เลยหรือ? นี่คือไร้ฝีมือเลย หรือมั่นใจว่าจะหลบเลี่ยงภัยจากซุปแกะได้?
อากงพอใจในความเด็ดขาดของนางมาก หันไปมองฮวาจือ
ฮวาจือยังตะลึงกับการกระทำของหลีอู้ แต่หลีอู้เพียงส่งสายตาให้ทีหนึ่ง ก็ทำให้นางรู้ตัวว่าไม่ต้องกังวลเรื่องพี่อู้
เมื่อถึงตาตัวเองบ้าง นางก็เดินเข้าไปดื่มชามหนึ่งอย่างเด็ดขาดเช่นกัน
ฮวาจือตาเป็นประกาย: "อร่อยจัง!"
นางไม่เคยดื่มซุปแกะที่อร่อยเช่นนี้มาก่อน
เห็นทั้งสองคนดื่มซุปแกะจนหมดชาม รอยยิ้มของอากงจึงจริงใจขึ้นเล็กน้อย
จู่ ๆ หลีอู้ก็ยื่นมือออกมา
อากงแปลกใจเล็กน้อย: "หืม?"
หลีอู้เอ่ยว่า: "ขออีกชาม ไม่ได้หรือ? ข้าเห็นยังเหลืออีกตั้งเยอะ"
คนอื่นก็อึ้งไปตาม ๆ กัน
การที่หลีอู้สามารถขึ้นอันดับหน้าใหม่ในสามสิบอันดับแรกได้จากการทำงานสองครั้ง นั่นหมายความว่านางไม่มีทางเป็นคนโง่ที่ไม่รู้จักเป็นตาย ซุปแกะนี้ไม่ปกติอย่างเห็นได้ชัด นางดื่มหมดชามหนึ่งแล้วยังขอเพิ่ม?
นี่มันจะทำอะไรกันแน่? หรือว่าซุปแกะไม่มีปัญหากันแน่?