เรื่องใหญ่?
เธอไปทำเรื่องใหญ่อะไรอีก?
แม้ใบหน้าของหลีอู้จะยังคงไร้ซึ่งอารมณ์เหมือนเคย แต่การได้อยู่ด้วยกันหลายครั้งดูเหมือนจะทำให้หยางจั่วเข้าใจนิสัยของเธอในระดับหนึ่ง แค่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเธอกำลังงุนงง
เขาจึงไม่ถือโอกาสปิดบังอีกต่อไป หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาแล้วเปิดหาอันดับอย่างรวดเร็ว ก่อนจะยื่นให้หลีอู้ดูโดยตรง
เนื่องจากถูกจงใจล็อกไว้ตรงกลางหน้าจอพอดี หลีอู้จึงเห็นชื่อของตัวเองได้ในพริบตาเดียว
[อันดับผลงานพนักงานใหม่]
[อันดับที่ 30: หลีอู้ พนักงานระดับ E, 7.9]
“เธอเพิ่งขึ้นงานแค่สองครั้ง แต่อันดับกลับพุ่งทะลวงเข้าไปติดสามสิบอันดับแรกของอันดับผลงานพนักงานใหม่เลยนะ เธอรู้ไหมว่ามันเหลือเชื่อขนาดไหน?!”
หลีอู้ครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “ไม่รู้”
หยางจั่ว: “...”
ให้ตายเถอะ ขว้างงูไม่พ้นคอ
เขาอธิบายให้หลีอู้ฟังอย่างรวดเร็วที่สุด และด้วยความสามารถในการอ่านและทำความเข้าใจที่เหนือกว่าคนปกติ หลีอู้จึงสรุปคำพูดของเขาออกมาได้
อันดับที่เกี่ยวกับพนักงานใหม่ทั้งหมดจะบันทึกเฉพาะข้อมูลของ[พนักงาน]ที่เพิ่งขึ้นงานสามครั้งแรก และยังไม่เคยเข้าร่วมถ้วยหน้าใหม่
อันดับนี้เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา เนื่องจากบันทึกเฉพาะอันดับ 1 ถึง 100 พนักงานส่วนใหญ่จึงไม่มีโอกาสได้ชื่อติดอันดับนี้ตลอดชีวิต
ส่วนคนที่สามารถติดอันดับได้ โดยมากแล้วจะเป็นผู้ที่ขึ้นงานครั้งที่สาม ผู้ที่สามารถติดอันดับได้จะถูกเรียกว่า[เมล็ดพันธุ์]
การขึ้นงานเพียงสองครั้งแล้วเบียดเข้ามาติดท้ายอันดับได้นั้น โดยพื้นฐานแล้วจะถูกแย่งชิงตัวจากทุกสำนักอย่างเอาเป็นเอาตาย
ยิ่งอันดับสูงเท่าไร คุณค่าก็ยิ่งมากเท่านั้น และการแข่งขันก็ยิ่งดุเดือดขึ้นเท่านั้น