ถ้อยคำชุดนี้ทำให้เมิ่งซื่อแทบโกรธจนเป็นลม
หลังบุตรสาวแท้ ๆ กลับจวน นางกลัวหยุนฮุ่ยจะเสียใจ จึงคอยดูแลนางอย่างเอาใจใส่ คิดเผื่อนางอย่างสุดกำลัง ทั้งยังคิดจะให้นางแต่งเข้าจวนจงหย่งโหว
ดังนั้นเมื่อฮูหยินจงหย่งโหวส่งเทียบเชิญมา เชิญให้พาเจียงหมิงถังไปร่วมงานเลี้ยง นางจึงจงใจพาหยุนฮุ่ยไปด้วย
ก็เพื่อให้นางได้พึ่งพิงคนมีอำนาจสักคน วันหน้าจะได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย
ใครจะคิดว่านางไม่แสดงความสามารถในงานเลี้ยงให้ดี กลับมาถึงจวนแล้วยังกล่าวโทษนางอีก
แม้เมิ่งซื่อจะรักเจียงอวิ๋นฮุ่ยเพียงใด ยามนี้ก็ยังรู้สึกโกรธและเจ็บปวดใจ นางตบหน้าอีกฝ่ายฉาดหนึ่ง แล้วเล่าเรื่องที่หยุนฮุ่ยร่วมมือกับคนนอกกลั่นแกล้งพี่น้องในงานเลี้ยง ก่อนกล่าวด้วยความเจ็บปวดว่า
“ข้าผิดหวังในตัวเจ้ามากเหลือเกิน!”
นางทุ่มเทแรงกายแรงใจมาหลายปี เลี้ยงดูบุตรสาวที่กลับกลายเป็นคนไม่รู้จักบุญคุณ ทั้งยังไม่มีใจกว้างพอจะยอมรับผู้อื่น!
ครานี้ต่อให้เจียงอวิ๋นฮุ่ยร้องไห้น่าเวทนาเพียงใด เมิ่งซื่อก็ไม่อาจเกิดความสงสารขึ้นมาได้อีก นางหมุนกายเดินจากไป ส่วนเจียงอวิ๋นฮุ่ยเพิ่งได้สติ รู้ตัวว่าถ้อยคำเมื่อครู่รุนแรงเกินไปจนล่วงเกินผู้ที่เป็นที่พึ่งใหญ่ที่สุดในจวน จึงร้องเรียกท่านแม่อย่างกระวนกระวาย ทว่าเมิ่งซื่อก็ไม่ได้หันกลับมา
ระบบเล่าเรื่องราวให้เจียงหมิงถังฟัง ทั้งยังแอบสะใจอยู่บ้าง คิดว่าครานี้เมิ่งซื่อคงไม่ลำเอียงเข้าข้างเจียงอวิ๋นฮุ่ยอีก
แต่เจียงหมิงถังกลับไม่คิดเช่นนั้น เมิ่งซื่อเลี้ยงเจียงอวิ๋นฮุ่ยมานานกว่าสิบปี ความผูกพันแม่ลูกลึกซึ้ง จะพังทลายลงเพราะทะเลาะกันเพียงครั้งเดียวได้อย่างไร
การทะเลาะกันในเรือนฟางฮวาครั้งนี้ปิดบังคนอื่นในจวนไม่มิด
เมื่อฮูหยินผู้เฒ่าได้ฟังเรื่องทั้งหมด ก็เรียกเมิ่งซื่อไปตำหนิยกใหญ่ทันที กล่าวว่านางแยกแยะหนักเบาไม่เป็น มองไม่ออกว่าใครใกล้ชิดหรือห่างเหิน ทั้งยังอบรมบุตรสาวได้ไม่ดี
หากนางไม่ตามใจเจียงอวิ๋นฮุ่ยจนเสียคน อีกฝ่ายจะกล่าวถ้อยคำบาดลึกเช่นนั้นออกมาได้อย่างไร