เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือน เจียงหมิงถังก็เบิกบานใจ รอยยิ้มบนใบหน้าแทบปิดไม่มิด
สมกับเป็นจอหงวนอันดับหนึ่งของแผ่นดินจริง ๆ มีค่าตัวเสียเหลือเกิน แค่คนเดียวก็ทำให้ฉันได้บ้านหรูในเมืองหลวงมาหนึ่งหลังแล้ว
ฉันชอบพี่หวยชวนที่สุด อยากกอดเขาแล้วจูบแรง ๆ สักสองที!
แต่ตอนนี้คงจูบเขาไม่ได้ ทว่าไปดูสักหน่อยคงไม่เป็นไรหรอกกระมัง
ฮิ ๆ สองร้อยล้านที่ได้มาเพิ่ม ฉันมาแล้ว!
ผลงานของลู่หวยชวนในการสอบหน้าพระที่นั่งนั้นโดดเด่นยิ่ง
เมื่ออยู่ต่อหน้าฮ่องเต้ เขาสงบนิ่งไม่หวั่นไหว ยามตอบคำถามก็ยกอ้างตำราอย่างมีหลักการ เรียบเรียงเป็นระเบียบชัดเจน ทั้งยังเสนอแนวทางพร้อมวิธีปฏิบัติที่เป็นรูปธรรมต่อคำถามของฮ่องเต้ มิใช่คนดีแต่พูดอย่างแน่นอน เขาเป็นขุนนางลงมือทำที่ฮ่องเต้โปรดปรานที่สุด
ทว่าตอนเขารายงานชื่อ ฮ่องเต้กลับนิ่งเงียบไปหลายอึดใจ เพราะนึกไม่ถึงว่าคนหนุ่มผู้เปี่ยมความสามารถผู้นี้จะเป็นบุตรชายคนโตแห่งจวนจงหย่งโหว ผู้ที่พระองค์เคยบีบให้ถอนหมั้นอย่างลับ ๆ
การสอบขุนนางมีไว้คัดเลือกผู้มีความสามารถ อีกทั้งเรื่องนั้นก็ผ่านไปแล้ว ฮ่องเต้จึงคืนสู่ท่าทีปกติอย่างรวดเร็ว และทรงแต่งตั้งลู่หวยชวนเป็นจอหงวนคนใหม่
นี่คือช่วงเวลาที่เหล่าบัณฑิตนับไม่ถ้วนใฝ่ฝันถึง
ทว่าเมื่อลู่หวยชวนรับชุดขุนนางพร้อมหมวกและสายคาดที่ฮ่องเต้พระราชทาน แล้วควบม้าออกแห่ไปตามถนนท่ามกลางขบวนพิธีการในวัง เขากลับไม่รู้สึกยินดีแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม กลับมีความขมขื่นเพิ่มขึ้นหลายส่วน
ตามแผนเดิมของเขา หลังสอบได้ตำแหน่งจอหงวน เขาจะสวมชุดคลุมแดงนี้ไปพบหมิงถังที่จวนโหวเวยหย่วนทันที
แต่บัดนี้ แม้แต่ความกล้าที่จะเดินผ่านจวนแห่งนั้นเขาก็ยังไม่มี
หากเขาสอบได้ตำแหน่งเร็วกว่านี้สักหน่อย ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปหรือไม่?
เมื่อลู่หวยชวนนึกถึงเรื่องนี้ ความขมขื่นในใจก็ยิ่งทวีขึ้น
ยามผ่านถนนฉางผิง แม้เขาจะควบม้าตัวสูงใหญ่ ข้างทางรายล้อมด้วยเสียงโห่ร้องยินดี ถึงขั้นมีถุงหอมและดอกไม้หอมจากเหล่าสตรีโยนมาให้ ทว่าเขากลับยิ้มไม่ออกแม้แต่น้อย
คืนส่งท้ายปี เขายังเคยจูงมือหมิงถังเดินอยู่บนถนนสายนี้
บัดนี้ผู้คนและสิ่งของล้วนเปลี่ยนไปแล้ว