แม้บนใบหน้าของเจียงหมิงถังจะยังคงแสดงท่าทีห่วงใย ทว่าในใจกลับพูดไม่ออกแล้ว
“มิน่าเล่า เมื่อครู่พอเห็นข้าเข้าใกล้ เขาก็ทำราวกับเห็นผี เหตุใดเจ้าไม่บอกข้าให้เร็วกว่านี้”
หยวนเป่ารู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง “ข้าเพิ่งตรวจพบเมื่อครู่นี้เอง”
ฉินเจ้าเย่แพ้ผู้หญิง นั่นหมายความว่าไม่ว่านางจะงดงามเพียงใด ในสายตาเขาก็ไม่ต่างจากอุทกภัยและสัตว์ร้าย ทั้งยังไม่มีทางเข้าใกล้นาง
แล้วแบบนี้จะหาเงินห้าพันล้านได้อย่างไร?
“ภารกิจนี้ยากกว่าเผยจิ่งเหิงเสียอีก เหตุใดค่าตอบแทนถึงมีแค่ห้าพันล้าน?”
เจียงหมิงถังไม่พอใจอย่างยิ่ง “ตอนพวกเจ้ากำหนดภารกิจ ไม่รู้สึกบ้างหรือว่ามันเหลวไหล? นี่กำลังกลั่นแกล้งข้าอยู่หรือ? ไม่ได้ ต้องเพิ่มเงิน!”
ที่จริงข้อเรียกร้องของนางไร้เหตุผลยิ่ง
ภารกิจล้วนกำหนดไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ผู้ดูแลระบบเลือกได้เพียงว่าจะทำหรือไม่ทำ จะต่อรองราคาได้อย่างไร
แต่หยวนเป่าถูกนางกำราบจนอยู่หมัดไปนานแล้ว
พอเห็นนางเริ่มโมโห ในฐานะระบบกำกับดูแล มันกลับรู้สึกผิดขึ้นมาเสียได้
“โฮสต์ ภารกิจเป็นสิ่งที่สำนักกลางกำหนด ข้ายังไม่มีสิทธิ์ต่อรองราคาเลย”
มันเอ่ยเสียงอ่อย “ข้าชดเชยของวิเศษเล็ก ๆ ให้เจ้าได้ฟรีสองชิ้น อย่าโกรธเลยได้ไหม”
ฟรี? ของวิเศษสองชิ้น?
เจียงหมิงถังพลันอ่อนท่าทีลง
“เจ้าหนูน้อย ข้าไม่เป็นไรหรอก ไม่ได้ห้าพันล้านนี้ ก็ยังหาอีกหกพันล้านได้ ข้าแค่รู้สึกว่าสำนักกลางเข้มงวดกับพวกเจ้าที่เป็นระบบเกินไป”
“ภารกิจยากเพียงนี้ แต่ได้คะแนนมาแค่ 500 แต้ม ยังไม่พอให้เจ้าเลื่อนขั้นสองครั้งด้วยซ้ำ ยังดีที่ข้ายอมจ่ายคะแนนเพื่อเลื่อนขั้นให้เจ้า หากเป็นผู้ดูแลระบบคนอื่นที่ไม่ยอมจ่าย เจ้าคงต้องอยู่ในขั้นเริ่มต้นไปตลอด น่าสงสารเกินไปแล้ว”
หยวนเป่า “ฮือ ๆ ๆ ๆ”
ที่แท้โฮสต์ก็ทำเพื่อมัน
“ขอโทษนะโฮสต์ ข้าไร้ประโยชน์เกินไป ต่อรองกับสำนักกลางไม่ได้”
เจียงหมิงถัง “ข้าไม่ได้โทษเจ้า อย่าโทษตัวเองเลย เจ้าหนูน้อย เรื่องนี้เป็นความผิดของสำนักกลางทั้งนั้น”
หยวนเป่าซาบซึ้งใจเหลือเกิน “โฮสต์ เจ้าแสนดีจริง ๆ ใช่แล้ว ทั้งหมดเป็นความผิดของสำนักกลาง!”
มันลืมรากเหง้าของตัวเองไปหมดสิ้นแล้ว
“ภารกิจสำคัญกว่า บอกข้ามาก่อนว่าทำไมฉินเจ้าเย่ถึงแพ้ผู้หญิง?”