โหวเวยหย่วนมองฉีเยี่ยนชิงที่คุกเข่าข้างหนึ่งอยู่กับพื้น พลันอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
เมิ่งซื่อกับฮูหยินผู้เฒ่าที่อยู่ข้างกายเขาก็มีสีหน้าตื่นตะลึงไม่ต่างกัน
สวรรค์!
พวกเขาฟังไม่ผิดกระมัง?
เพิ่งยกเลิกการหมั้นหมายกับจวนจงหย่งโหวไปแท้ ๆ บัดนี้ซื่อจื่อแห่งจวนกั๋วกงจิ้งกลับมาขอหมิงถังแต่งงานเสียแล้ว?
ช่วงเวลาระหว่างนั้นห่างกันเพียงครึ่งเค่อ...
โหวเวยหย่วนอดสงสัยไม่ได้ว่าตนยังไม่ตื่นจากที่นอนหรือไม่ เหตุใดเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้จึงชวนให้ผู้คนไม่อยากเชื่อถึงเพียงนี้
ขณะที่เขากำลังไม่รู้ว่าจะตอบสนองเช่นไร เสียงเย็นขรึมสายหนึ่งก็ดังขึ้น
“เรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด!”
ฉีเยี่ยนชิงขมวดคิ้วน้อย ๆ ก่อนหันไปมอง เมื่อเห็นว่าเป็นเจียงสือซวี่ ในใจก็ขุ่นเคืองอยู่บ้าง ทว่ายังคงอดกลั้นไว้แล้วถามว่า “เพราะเหตุใด?”
หากเขาจำไม่ผิด ตอนนั้นพี่ชายของนางอาศัยชื่อเสียงของจวนกั๋วกงจิ้ง จึงเป็นที่โปรดปรานขององค์รัชทายาท และได้เข้าไปเป็นแม่ทัพรองในกองทัพหู่เปินมิใช่หรือ?
ตามหลักแล้ว เมื่อได้เขาเป็นน้องเขยที่ดีถึงเพียงนี้ พี่ชายของนางควรยินดีจนแทบคลั่งจึงจะถูก
ตระกูลฉีผ่านพ้นมาหลายราชวงศ์โดยไม่เสื่อมถอย นับเป็นตระกูลอันดับหนึ่ง ผู้คนมากมายอยากเป็นพี่ชายของเขา แต่ยังไม่มีโอกาสด้วยซ้ำ
เจียงสือซวี่จ้องเขา แววตาคมกริบราวคมมีด
ไม่ได้ก็คือไม่ได้ จะมีเหตุผลมากมายไปไย?
เมื่อเห็นโหวเวยหย่วน เมิ่งซื่อ และฮูหยินผู้เฒ่าต่างพากันมองมา เจียงสือซวี่จึงกล่าวว่า “ท่านเคยคิดถึงความรู้สึกของถังถังบ้างหรือไม่? นางเพิ่งถอนหมั้น หากเรื่องแพร่ออกไปว่าเท้าหน้าถอนหมั้น เท้าหลังท่านก็มาขอแต่งงาน คนนอกไม่รู้จะกล่าววาจาหยาบคายใส่ร้ายนางเช่นไรบ้าง”
ถึงเวลานั้น บางทีอาจมีคนกล่าวว่าตอนที่ถังถังยังมีคู่หมั้น นางก็ยั่วยวนซื่อจื่อฉีแล้ว
ก่อนหน้านี้ในงานฉลองวันเกิดของจวนกั๋วกงอิง คุณหนูจากตระกูลลู่กับตระกูลเฟิงก็มิได้พูดเช่นนี้หรอกหรือ?
เขาไม่ยอมให้ฉีเยี่ยนชิงทำลายชื่อเสียงของถังถังตามอำเภอใจ
ยิ่งไปกว่านั้น นอกจากตัวเขาเองแล้ว เขาไม่ยอมรับผู้ใดมาเป็นน้องเขยทั้งนั้น!