ไฟเขียวสว่างขึ้น
ผู้ทดสอบรีบก้มลงดูจอตรวจวัด
“เมื่อกี้มีความผันผวน”
ด้านนอกกระจก จี้เยี่ยนซานเงยหน้าขึ้น
จื่อโจวนั่งอยู่บนเก้าอี้ตรวจวัด ข้อมือและข้อเท้ายังถูกรัดด้วยสายยึด
กล่องดำที่ปนเปื้อนอยู่ห่างออกไปเพียงครึ่งเมตร
กลิ่นคาวหวานโชยเข้าจมูกเป็นระลอก
ความร้อนในท้องน้อยไม่ลดลง
กลับยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
สิ่งนั้นเหมือนได้กลิ่นที่มันชอบ ในที่สุดก็พยายามชนออกมาจากในร่างกายของเธอ
ปล่อยมันไม่ได้อีกแล้ว
จื่อโจวมองตรงไปข้างหน้า
โจ๊กครึ่งชาม
ไข่ขาวหนึ่งฟอง
เฉิงเย่กินไข่แดงไป
เธอเริ่มคิดถึงอาหารเช้า
โจ๊กจืดมาก
ไข่ขาวก็ไม่มีรสชาติอะไร
ไข่แดงเดิมอยู่ในชามของเธอ เฉิงเย่เห็นว่าเธอไม่กิน ก็หยิบไปกินแทน
เธอคิดอย่างจริงจัง
ความร้อนในท้องน้อยก็เริ่มลดลงจริงๆ
เส้นกราฟบนจอตรวจวัดค่อยๆ กลับสู่ปกติ
ไฟเขียวก็ดับลง
โจวหลันจ้องดูข้อมูลช่วงนั้น
“มีการเปลี่ยนแปลงพลังงานครั้งหนึ่ง”
จี้เยี่ยนซานถาม: “ประเภทไหน?”
“อ่อนเกินไป ดูไม่ออก”
โจวหลันเรียกผลการทดสอบก่อนหน้านั้นออกมา
“หรืออาจเป็นเครื่องมือสั่นไปครั้งหนึ่งก็ได้”
จี้เยี่ยนซานมองไปที่กล่องดำที่ปนเปื้อน
“ทดสอบอีกครั้ง”
สวี่หนานเฉียวเดินไปที่หน้ากระจกแล้ว
“อย่าเอาตัวอย่างเข้ามาใกล้กว่านี้”
“ระยะห่างคงเดิม”
ฝากล่องดำถูกปิดใหม่
เครื่องมือรีสตาร์ท
ครั้งที่สอง
แท่นเคลื่อนที่เข้าใกล้
กลิ่นคาวหวานปรากฏขึ้นอีกครั้ง
จื่อจวียังคงคิดถึงอาหารเช้า
โจ๊กวันนี้ไม่ใส่น้ำตาล
เฉิงเย่บอกว่าเป็นเพราะสวี่หนานเฉียวสั่ง
สวี่หนานเฉียวตอนนี้ยืนอยู่ด้านนอกกระจก มือยังถือรายงานตรวจร่างกายของเธอ
การแก้แค้นหมอตอนนี้ สถานที่ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่
จื่อจวินึกถึงเรื่องนี้ไปมาสองรอบ
ท้องน้อยสงบลงสนิท
ไฟเขียวไม่สว่างขึ้นเลย